این اثر کار یک مانگاکار با نام مستعار one هست که قبلا هم مانگای مرد تک مشتی رو در وب منتشر کرده بود که گویا به خاطر این بود که هیچ ناشری حاضر به سرمایه گذاری روی مانگا نشد، که البته اگر انیمه مرد تک مشتی رو دیده باشید متوجه میشید که چه دیدگاه متفاوتی نسبت به دنیای ابرقهرمانان داره، هجو ابرقهرمانان با طنزی فوق العاده، که در طراحیهای مانگا هم نمود دارد، اینکه همه چیز در یک دنیای خیالی بین سیاهی مطلق و کمدی مطلق در یک لحظه جابه جا میشود. باعث میشه هیچوقت اتفاقات مانگا را جدی نگیرید، موب سایکو هم از حیث ظاهر شباهتهای بی بدیل با مرد تک مشتی دارد، سادگی قهرمان داستان که به نظر میاد یک آدم دست و پا چلفتیه که اطرافیان ازش سواستفاده میکنند اما در عین حال قوی ترین شخصیت ممکن رو دارد، کسانی که انیمه هایی مثل دفترچه مرگ یا اتک آن تایتان رو دوست دارند ممکنه با این سبک حال نکنند ولی اگر پیگیر یک قصه نو با نگاهی متفاوت هستید و موب سایکو برای شما حرفهای زیادی دارد و از دیدنش لذت خواهید برد

شامالان ، کارگردانی که هیچوقت نمیشود نسبت به آثارش بی تفاوت بود، یا طرفدار پر و پاقرص آثارش میشوید و یا از فیلمهایش متنفر میشوید،با حس ششم طرفداران سینما را به وجد آورد و با بانویی در آب و آخرین ایرباندر، حتی خودش را هم نا امید کرد، سه گانه، ابرقهرمانی‌اش هم مثل همه کارهایش متفاوت بود و البته مشخصا امضای خودش را داشت، اینکه فیلمهایش را دوست نداشته باشید کاملا اختیاری است ولی اینکه نقش او را در سینما نادیده بگیرید بی انصافی است.شامالان آدم خاصی است، فیلمهای خاصی هم میسازد، سبک خودش را دارد، برای بسیاری دوست داشتنی و برای عده‌ای دیگر احمقانه و غیرقابل باور! اولد فیلم خوبیست، در واقع برای کسانی که شامالان و سینمایش را میشناسند فیلم خوبی است، همه المانهای مورد نظر را دارد و به خوبی هم کارگردانی شده، یک قصه ماوراطبیعی یا بهتر بگویم فراطبیعی دارد، به گونه ای که ارتباط بین دنیای واقعی و ماورا به طرز نسبتا قابل قبولی حفظ شده است. تماشاگر فیلمهای شامالان قبل از شروع از چهار چیز مطمئن است و روی یک چیز هم حاضر است شرطبندی کند، چهار مورد قطعی عبارتند از اول: قرار است با یک موضوع فراطبیعی سر و کار داشته باشد، پس اینکه غر بزنید که تخیلی بود تقصیر خودتان است، دو : حتما یکی از بازیگران فیلم به انعکاس تصویر خودش در یک شی براق نگاه خواهد کرد ( در اینجا هم زن دکتر، تصویر خودش در جعبه براق را دید) و سوم: یک کودک و یک خاطره از گذشته تاثیر مهمی خواهند داشت.( اشاره به این مورد در اولد باعث اسپویل میشود) چهارم : خود کارگردان حتما یک نقش کوتاه خواهد داشت.( اینجا هم که حضور پررنگی داشت) اما موضوعی که به احتمال زیاد اتفاق میافتدو برای شرطبندی شانس مناسبی دارد: فیلادلفیا! خوب دوستانی که میخوان اولد ببینن، اگر نشکستنی، شکاف و شیشه را دوست دارید، اگر عاشق حس ششم هستید، اگر با نشانه‌ها حال میکنید، بشینید اولد هم ببینید و حالشو ببرید

مثال بتهوون یک قیاس اشتباهست، بتهوون که مادرزاد ناشنوا نبود ، اون در حدود سی سالگی به تدریج دچار ضعف شنوایی و بعد هم ناشنوا شد، هر چیزی در مورد موسیقی آموخت تا قبل از این اتفاق بود، او از آدمهای شنوا در حالیکه خودش هم هنوز شنوایی داشت موسیقی رو آموخت، بعدها در دوران ناشنوایی اگر یک قطعه موسیقی نوشت، تک تک اون نتها رو میتونست به وضوح تصور کنه! ولی اینجا با کور مادرزاد طرفیم که مسلما درکی از رنگ نخواهد داشت، اینکه قرمز چیه یا ترکیبش کنار زرد چطور میشه؟ اینها قابل درک نیست . مسئله اینه که سازندگان، این سریال رو برای آدمهای بینا ساختن. همین