سلام.چندین بار پیام خودمو خوندم که ببینم تو کجاش از نظام پزشکی و سلامت ایران تو این پیام تعریف یا حتی مقایسه کردم که شما همچین متن بلند بالایی در جواب نوشتین.کسی تایید کننده وضعیت موجود نیست و حق میدم بابت خیلی از عصبانیت هایی که چه شما و یا سایر دوستان نسبت به وضعیت سلامت دارین.خیلی هاش قابل پیشگیریه و بهبود.اما این طرز صحبت و برخورد و یکسان دونستن همه به دور از انصافه. در مورد وجود سهمیه کاملا باهاتون موافقم.درد ما هم هست. نکته دیگه اینکه حس میکنم شما سریال رو درست ندیدین که اینجوری جواب میدین.اینکه میگم بحران اونا اینجا روتین کاریه،منظورم کاغذی و غیر الکترونیک شدن امر درمانی توی فصل۲ هست.هنوز که هنوزه بخش اعظم کار بیمارستانی تو ایران با کاغذ هست متاسفانه.پس لطفا مسایل رو با هم قاطی نکنید و در جواب به یک کامنت در بررسی سریال،کینه های شخصی رو مطرح نکنید.جای بحث این موارد جای دیگه هست. و در مورد منتظر موندن در بیمارستانها: اولا اینکه میدونم طاقت فرساست،برلی خودم هم سخته در جایگاه مریض ولی به هر چی داخل نظام پزشکی ایران ایراد بگیرم،بحث دسترسی راحت در کمترین زمان به پزشک و اقدامات تشخیصی تو ایران واقعا در سطح جهان کم نظیره.شما حالت عادی تو خارج نمیتونین مستقیم پیش یه فوق تخصص برین،یا ct/mri انجام بدین.گاها چند ماه برای یک تصویربرداری ساده ممکنه تو نوبت باشین.یا تو اورژانس هم همینطور.که اگه سریال رو خوب میدیدین هم توش به تایم انتظار طولانی مریضا داخل اورژانس اشاره داره.پس لطفا منطقی و با استدلال حرف بزنید نه از روی احساس یا چیزی که دوست دارین ددرست باشه. در آخر،نمیخواستم جواب بدم ولی حس کردم از همکارام،همیشه داره انتقاد میشه،خیلیاشم درسته،خیلی هم پزشکای بد و بی وجدان داریم،اما اون سمت درستکار و با وجدان هم با اینجور حرفای شما میرنجن و دلسرد میشن و انگیزه شون برای کار کمتر.یک جایی باید دفاع کرد و حرفها زده بشه. به امید روزهای خوب و سرشار از سلامتی

به عنوان یک پزشک واقعیتش این سریال هم برام دوره کلی خاطره بود و بسیار از خیلی جهاتش لذت بردم ولی به حدی واقعی و خوب درستش کرده بودن که خیلی جاهاشم فلش بک میخورد تو ذهنم به تروماهایی که تو بیمارستان تجربه کردیم و واقعا ادامه دیدنش رو برام سخت میکرد با همه این اوصاف،میتونم بگم در کنار هاوس دقیقترین فیلمای پزشکی ای هستن که ساخته شده تو کامنتا میخوندم که خیلیا ذوق کردن از دیدن سریال و تصمیم برای خوندن این رشته ولی واقعیتش ویترینش قشنگه اولا باید بگم داخل سریال در توانایی پزشکان و رزیدنت ها در انجام خیلی از پروسیجرها اغراق شده و به همین راحتی نیست که بشه وسط اورژانس خیلی از این کارا رو انجام داد دوم اینکه چیزی که برای اونا بحرانه برای ما روتین کاریه‍♂️ گاها وسایلی تو سریال میبینم که در لحظه اون کار رو انجام میده و تکلیف مشخص میشه در صورتیکه اینجا شاید چند روز معطل بشیم به هر حال با همه خوبیها و بدیها،منتظرم فصل ۳ بیاد،واقعا عجیب این سریال دوست داشتنیه و در اخر اینم بگم غالب جمعیت پزشکی بعد از پایان تحصیل از لحاظ روحی و زندگی تروماتیزه شدن و قابلیت انطباق با جامعه در کنارشون رو ندارن حتی در کنار خاتواده هاشونم زندگی سخته چون این مسیر پزشکی مخصوصا سختیهای رزیدنتی فرد رو کاملا عوض میکنه.و عجیب قسمت اخر فصل ۲ رو همین تاکید میکنه که سلامت روان این قشر چقد نیاز به بهبود داره