چرا باید این فیلم خفنو که قابل دوبله هم نیست دوبله کنن؟ و چرا باید فقط دوبلش قرار بگیره؟ خدایا کجا داریم میریم؟

همه جا که نباید دنبال نماد بگردی ممکنه بعضی آثار به طراحی صحنه و دکوپاژ بیشتر دقت کنن و به عنوان بخشی از استراکچر روشون فوکوس بشه ولی کارای بیل لارنس کاملا ساده و روانن. یعنی در جریانه، ممکنه یه کتابی معرفی کنه غیرمستقیم، حتی اینکه یه سلسله کتاب سر راهی که روستر مینویسه به معنای اینه که حتی همین کتابای دم دستی هم پشتش زندگی و دنیایی عجیب و جالب ممکنه داشته باشه ولی اینکه بگی نماد گذاری اصلا این به معنای نمادگذاری نیست. باید روی اخلاق و رفتار و روابط فوکوس کنی. البته باید یه مقدار تجربیاتت هم به کار بگیری تا متوجه بشی. من نمیدونم چند سالته ولی روستر برای یه آدم 18 ساله یا 20 ساله تقریبا میتونه بی معنا باشه و قابل فهم نباشه نه اینکه پیچیده باشه بلکه بیشتر دنیای آدم بزرگا رو نشون میده. یه گریزی هم کمتر البته به نسل زد جهانی میزنه ولی اساسش بزرگسالانه.

اگه من مسئول کامنتای این سایت باشم 90 درصد کامنتا پاک میشه. یکی نیست عین ادم یه نقد درست بنویسه. یعنی حتی بلد نیستین بنویسین خوب بود یا بد بود. یاد بگیرین نکات مثبت و منفی اثر رو بگید که یکی خواست از نظرات استفاده کنه ضایع نشه. همش چرند مینویسین، به من چه که تو خوشت نیومده یا چه حسی به چه چیزی داری. تو که هنوز نفهمیدی با توجه به تریلر و فضای اثر ژانرش چیه چرا نظر میدی؟

خیلی خوبه که شماهایی که دنبال دوبله این رو از نزدیک نمیتونم ببینم و نمیشناسم وگرنه تا الان چندتا قتل به گردنم افتاده بود

مشکل عقلی. داداش مشکل عقلی دارن

عالی مثل همیشه. لطفا استنداپای معروف رو بیشتر بذارید یا یه شاخه استنداپ اضافه کنید، از جورج کارلین تا ریکی جروایس و لوییس سی کی همه رو بذارید. واقعا هیچ سایتی نیست که استنداپای خارجی رو کامل و منظم داشته باشه. خیلی خوب میشه بتونید یه آرشیو خوب بذارید. با تشکر

بی ربط اما یادآور روزهای کودکی وقتی به این فکر میکنم که این انیمیشن یا به قول اون موقع "کارتون" رو روی وی اچ اس و بعدا دو تا سی دی دیدم به این حقیقت تلخ پی میبرم که کی انقد بزرگ شدم و چیشد واقعا؟ بعد از ظهر جمعه روزی حول و هوش سال 1380-1381 بعد از حل تکالیف مدرسه دیدن این انیمیشن در حالی که کلا شاید تعداد کارتونای موجود سه چهارتا بود توی خونه و همش کرایه میکردیم، خریدن برامون قفل بود و هر چی داشتیم هزاربار میدیدم یا هزاربار کرایه میکردیم انقد که دیالوگاشو حفظ بشیم و تنوع به شدت پایین اون زمانو فراموش کنیم. ویدیو کلوپ بیشتر فیلم هندی میاورد و هیچکس ذره ای عقلش به فیلم و انیمیشن درست و حسابی نمیکشید. اما یک اثر مثل این یه کودک 8 ساله توی شهری کوچیک با عقاید عقب افتاده و در کشوری پر از سانسور و سیستم معیوب رو پرت میکرد به رویای یه آدم دیگه توی یه کشور دیگه و لحظاتی یادمون میرفت که توی چه لجنی گرفتاریم تا روز بعد که بریم مدرسه و برای ناتوانی پاسخ شفاهی جلوی تخته شیلنگ بخوریم چرا که سیستم آموزشی اونقد معیوبه که حق فکر کردن به انتقاد رو هم نداری چه برسه انجامش بدی. پس روز بعد از مدرسه برمیگردی و دوباره یه انیمیشن تکراری رو پلی میکنی بلکه تمام آزادی های به حق خودت رو که ازت سلب شده یادت بره. این انیمیشن همیشه منو یاد غربت و تنهایی و ترس میندازه. همونجوری که به این غول آهنی شلیک کردن چون نمیشناختنش ما رو هم توی مدرسه کتک میزدن چون نمیدونستن چجوری باید رفتار کنن چون عنوانشون معلم بود اما ذره ای فکر و عقل و شعور براشون قطعا باگ محسوب میشد.

الان نزدیک 5 میلیون

برو فیلم هندی ببین هیجانی شی، اینجا چیکار میکنی ناموسا؟

نمادگذاری چیه دیگه، بابا یه سریال خوب و سرحاله، نمادش کجا بود، مگه داری دیوید لینچ میبینی دنبال نمادی. در مورد کاراکترا هم یه مقدار نسبت به کارای قبلی، شخصیتا کامل پحته نشدن و خیلی عمیق نیستن، باید بیشتر پرداخته بشن شاید به خاطر همین ارتباط نگرفتی ولی با این حال اوکی بود بازم یه مقدار سبک تره مجموعا.