ما نه وی او دی مربوطه یادش رفته!

نمادگذاری چیه دیگه، بابا یه سریال خوب و سرحاله، نمادش کجا بود، مگه داری دیوید لینچ میبینی دنبال نمادی. در مورد کاراکترا هم یه مقدار نسبت به کارای قبلی، شخصیتا کامل پحته نشدن و خیلی عمیق نیستن، باید بیشتر پرداخته بشن شاید به خاطر همین ارتباط نگرفتی ولی با این حال اوکی بود بازم یه مقدار سبک تره مجموعا.

نمادگذاری اسمش نمادگذاریه در هر سریال یا فیلمی هست یا به صورت لباس هایی که میپوشن یا طراحی صحنه ای که انجام میشه یا سکانس های کوتاهیی که در سریال هست و... قرار نیست حتما دیوید لینچ باشه و از اصول فیلمسازیه مثل قضیه خروس در فیلم یا کتاب روستر که گرگ میخواهد شبیهش باشه یا مدام قدم زدنشون در دانشگاه مثلا همین قضیه خروس در تحلیل های سایت بخونی نماد تضاد و بحران شخصیت اصلیه و خیلی سکانس ای این شکلی داره و من اگه گفتم با شخصیت ها ارتباط نگرفتم بخاطراینه با shrinking مقایسش کردم اونجا بیل لارنس شخصیت ها رو عمیق تر نشون داده اینجا انگار همه فرعی تر هستند حتی گرگ مثلا در shrinking شخصیت ها قابل تفکیک نبودند ولی تو این سریال شخصیت ها رو میشه به راحتی تفکیک کرد با اینکه هر دو سریال داره چند بعدی به شخصیت ها میپردازه ولی با هم دیگه زیاد ربط ندارند .

همه جا که نباید دنبال نماد بگردی
ممکنه بعضی آثار به طراحی صحنه و دکوپاژ بیشتر دقت کنن و به عنوان بخشی از استراکچر روشون فوکوس بشه ولی کارای بیل لارنس کاملا ساده و روانن. یعنی در جریانه، ممکنه یه کتابی معرفی کنه غیرمستقیم، حتی اینکه یه سلسله کتاب سر راهی که روستر مینویسه به معنای اینه که حتی همین کتابای دم دستی هم پشتش زندگی و دنیایی عجیب و جالب ممکنه داشته باشه ولی اینکه بگی نماد گذاری اصلا این به معنای نمادگذاری نیست. باید روی اخلاق و رفتار و روابط فوکوس کنی. البته باید یه مقدار تجربیاتت هم به کار بگیری تا متوجه بشی. من نمیدونم چند سالته ولی روستر برای یه آدم 18 ساله یا 20 ساله تقریبا میتونه بی معنا باشه و قابل فهم نباشه نه اینکه پیچیده باشه بلکه بیشتر دنیای آدم بزرگا رو نشون میده. یه گریزی هم کمتر البته به نسل زد جهانی میزنه ولی اساسش بزرگسالانه.

کارگردانش هم همونه

خالق اثر یا طراح اثر

خودش هیچی مهمونهاش فقط..خدا قسمت کنه..خخخخخ