با این پیش‌زمینه که با داستانی جنایی مواجهم قسمت اول کمی کند پیش می‌رفت. تا جایی که مشخص شد باید فراطبیعی رو هم به ژانر سریال اضافه کرد. در واقع بعد فراطبیعی نقش پررنگی در باز شدن گره‌ معماها داشت. چون ژانر فراطبیعی رو دوست دارم باقی سریال به نظرم با ریتم خوبی پیش رفت. ایده اصلی جالب بود و توییست‌های جذابی داشت. صحنه پایانی با توجه وقایع قسمت آخر کمی قابل‌پیش‌بینی بود. در مجموع به نظرم ارزش تماشا داشت. بهش امتیاز ۶/۵ از ۱۰ می‌دم.

یک قسمت تماشا کردم و به نظرم به جز برای طرفداران ژانٰر جنایی، برای دیگران اصلی‌ترین عامل جذب شدن به این سریال بازیگراش هستن! تو قسمت اول می‌بینیم که در جریان پرونده قتلی جدید، پزشک ارشد جنایی (اسکارپتا) متوجه می‌شه ممکنه در جریان پرونده‌ای مربوط به ۲۰ سال پیش که اساس پیشرفت حرفه‌ایش بوده، اشتباه کرده باشه. داستان با رفت و برگشت بین گذشته و حال تعریف می‌شه و شخصا فکر می‌کنم دست‌کم در مورد «اشتباه کردن یا نکردن» خانم دکتر قضیه قابل‌پیشبینیه (داستان اقتباسی از یکی از داستانهای یه مجموعه کتاب هست). موارد و سوالات بالقوه جذابی داره داستان، مثل اینکه چطور شخصیت‌های زن و مرد با هم آشنا شدن، یا چرا خواهرزاده اسکارپتا رو اون بزرگ کرده و نه مادرش که سالم و حاضر می‌بینیمش. ولی برای من هیچ‌کدوم اونقدر جذاب نبودن که بخوام دنبالش کنم. از بعد جنایی هم به نظرم داستان چیز نویی برای ارائه نداشت. شبیه‌ش رو خیلی دیدم.