فکر نکنم نیازی باشه توضیح بدم نمادگذاری چیه ولی نسبت به تد لاسو و شیرینکینگ این سریال کلا پیچیده تره و اوکی فهمیدیم تو بزرگسالی واقعا خوشبحالت به چنین درکی میرسی ولی من کلا از نوع چیدمان بازیگر ها هم خوشم نیومد مثلا دیلان اصلا به نقش نمیخوره یا والتر هم همینطور یا همونی که رفت کما یا زن هاشون هیچ ارتباطی با نقش اصلی گرگ نداره و نشون دادن و پرداختن به اینا یک ذره فضا رو پیچیده کرده صرفا چون بیل لارنسه گفتم شاید بخاطر نمادگذاریه و به این دلیل این دفعه فرق کرده ولی کلا با قبلیا مقایسه کنی میفهمیی که یک سری فرق داره سبکش که البته در کل مورد پسند من نیست حتی از نظر من اون منشیه و زن سابقش هم اصلا نمیخورن به داستان و کلا انگار داستان نمیشینه بخاطرشون و فقط باید قبول کنی

جالب بود خوش ساخت هم بود اینطوریه که پشیمون نمیشد ببینیدش جنبه روانی داستان رو دوست داشتم تاثیراتی که بر دوران کودکیش گذاشته و چطوری تونسته راهش رو جدا کنه هر چند اینکه نشون داد انگار همه اون ها قربانین رو دوست نداشتم چون به هر حال خودشون راهشون رو انتخاب کرده بودند در کل خوب بود

اول یاد بگیر طبق اصول تحلیل کنی بعد بیا اینقدر تعصبی کامنت بنویس تو سلیقت درام جنایی و هیجانی من ارام و شخصیت محور. این سریال ، فوق العاده روابط انسانی امروزی رو به شکل درست نشون داده حرف شما هم درسته که سریال غمگین حال ادم رو بدمیکنه ولی ما نیاز داریم که همدلی و تامل کنیم تا بفهمیم فقط ما نیستیم که با مشکلات میجنگیم نه فقط دنبال هیجان و انتقام باشیم . تو فقط این همه حرف زدی که بگی سلیقت فکر میکنه همین . بعد تو با مادر داستان که به نظر تو بیشعوره همزاد پنداری نکردی ولی با دکستر که یک قاتل زنجیره ایه همزاد پنداری کردی . در ضمن دکستر ۸ فصله این سریال ۶ قسمت و ما قرار نیست مقایسش کنیم اصلا مقایسه اشتباهه هر سریال در قالب خودش سنجیده میشه و به نظر من در قالب خودش دیالوگ هایی که رد و بدل شده مقایسه ادم های شهری و معمولی، مقایسه روابط به ظاهر عاشقانه شهری و خود مفهوم عشق در واقعیت یا حتی مقایسه رفتار بچه ها و بزرگتر ها نسبت به احساسات و... تلاش نکردن برای علایق کسایی که دوسشون داریم و قدر دیگران رو ندونستن ، از بین رفتن احساسات خانوادگی و همدلی و اینکه احساسات در دنیای امروزی تبدیل به ضعف میشه همه این ها رو سریال در ۶ قسمت به نحوی درست نشون داده . تو فقط سلیقت فرق داره و از همه سریال هایی که نوشتی میشه اینو فهمید .

نمادگذاری اسمش نمادگذاریه در هر سریال یا فیلمی هست یا به صورت لباس هایی که میپوشن یا طراحی صحنه ای که انجام میشه یا سکانس های کوتاهیی که در سریال هست و... قرار نیست حتما دیوید لینچ باشه و از اصول فیلمسازیه مثل قضیه خروس در فیلم یا کتاب روستر که گرگ میخواهد شبیهش باشه یا مدام قدم زدنشون در دانشگاه مثلا همین قضیه خروس در تحلیل های سایت بخونی نماد تضاد و بحران شخصیت اصلیه و خیلی سکانس ای این شکلی داره و من اگه گفتم با شخصیت ها ارتباط نگرفتم بخاطراینه با shrinking مقایسش کردم اونجا بیل لارنس شخصیت ها رو عمیق تر نشون داده اینجا انگار همه فرعی تر هستند حتی گرگ مثلا در shrinking شخصیت ها قابل تفکیک نبودند ولی تو این سریال شخصیت ها رو میشه به راحتی تفکیک کرد با اینکه هر دو سریال داره چند بعدی به شخصیت ها میپردازه ولی با هم دیگه زیاد ربط ندارند .

معمولی بود ولی نه در حدی که امتیاز ۶.۳ بگیره شاید فضای غیرواقعی داشت ولی خب اینم یک نوع سبک فیلمه در کل قشنگ بود و چیدمان بازیگر هاش هم واقعا ده از ده بود

تو فیلم اصلی اتفاقا پدربزرگ جیمی رو نشون داد که با کلیر رفتن پیشش و خواهر جیمی جنی گفت پدرمون تو گور میفهمید الان میلرزید در ضمن منظورم این بود مورتا زیاد سنش قابل درک نیست که مثلا هم سن پدر جیمی هست اشتباهی گفتم جیمز به جای برایان مثل ند گوان هر چقدر هم فیلم فانتزی باشه این قسمت غیرقابل درکه بعد ضمنا این فقط یک سریاله این همه تعصب تو کامنت نیاز نیست نشون بدید شما نزدید اینید وای به حالی که بزنید

شخصیت بازیگر برلین اینقدر کاریزماتیک هست که هر فیلمی باشه بخاطرش میبینی تا اینجا که تا حد قابل قبولی خوب بوده ولی من زیاد از چیدمان بازیگر ها راضی نبودم یا حتی بخش داستانی بازیگر های فرعی داستان که تو سریال نشون میده غیرقابل باوره برام . به هر حال بازم میخوای بدونی ادامه داستان چی میشه و تا حدی خوبه

تو فصل اول یک دیالوگی منتلقب میشه بین رابی و رئیس بیمارستان که رابی میگه اینجا the pitt هست بعد در جواب بهش میگه چند بار گفتم اینجا رو pitt خطاب نکن پس گودال درسته

( این کامنت حاوی اسپویل شدید تحلیل پایان داستان است ) فیلم میخواست منظورش رو برسونه که داستان به صورت حلقه است یعنی جیمی و کلیر هر دو در سرنوشت از قبل برای هم ساخته شده بودند وقتی که جیمی مرد کلیر هم از شدت غم مرد و بعد روح جیمی به صورت ناخودآگاه که به صورت جوانیش برمیگرده ( همون موقع که کلیر رو برای اولین بار میبینه) روحش برمیگرده پیش سنگ ها و گل های آبی رو اونجا میزاره که کلیر در واقع بخاطر گل ها در قسمت اول میاد کنار سنگ ها و وارد دنیای قدیم میشه و همینطوری به صورت یک دایره یا حلقه این قضیه تکرار میشه داستان هم بار ها اشاره کرده باید کسی از دنیای قدیم تو رو صدا کنه تا بتونی با سنگ ها سفر کنی وقتی هم که چشماشون رو باز میکنن در پایان احتمالا نشون میده که هر دو وارد یک دنیای جدید میشن که احتمالا برزخه من بعید بدونم نجات یافته باشند و به زندگی برگشته باشند احتمالا یک حالت بینابینی بین مرگ و زندگی هست که روح هاشون میتونند سفر کنند تا حلقه تکرار بشه پایان.

خب ببینید من واقعا هنوز با همه کارکترا ارتباط نگرفتم در حدی که واقعا بعضی موقع ها ربطشون رو نمیفهمم یا حتی یه سری صحنه ها میاد که انگار نمادگذاری خاصی درونشه و من نمیفهمم چیه ولی خب به هر حال من تمامی سریال های بیل لارنس رو دوست دارم و واقعا نکات مثبت زیادی تو سریالش هست طبق معمول بازیگر ها رو خیلی خوب چیده و فیلنامه خیلی خوبی داره و در کل کمدی که داره حس خوبی رو به مخاطب میده و در کل به نظرم ببینیدش جزو خوب های امساله