این سریال واقعا عجیب و خاصه . موسیقی متن اثر مکس ریشتر واقعا با بند بند وجودی این سریال گره خورده . از اون آثار عمقی و فلسفی هست . بازی جاستین ثرو یک بازی شاهکار در سریال هست و اکت هایی که با چهرش داره کاملا با فضای سریال مچه. ولی این سریال چون یک فضای غمگین و دپرسی داره به نظر من به افرادی که احساس میکنن افسردگی دارن یا غمگین هستن توصیه نمیشه چون داستان بعضی جاهاش ناراحت کننده و غمناک هست. ولی بازم به شرایط خودتون بستگی داره

مضمون سریال بیشتر در مورد عشق , خیانت , رابطه های پوچ و زودگذر یا قدم زدن تو کوچه پس کوچه های اسپانیا هست و مسئله سرقت و نقشه هاش نسبتا کمرنگ بودن و خیلی بهش پرداخته نشد . انگار تمرکز نویسنده و کارگردان بیشتر روی ژانر دراماتیک و عاشقانه بوده و بخش سرقت ها زیاد براشون مهم نبود. در مجموع سریال خوبی نبود و نمره ی 6.9 هم که تا الان گرفته نشون میده اکثر مخاطبان و طرفداران امتیاز بالایی بهش ندادن.

از اون فیلم های مفهومی و عمقی بود . نه میتونم بگم خیلی خوب و شاهکار و نه میشه گفت بد . به نظرم اولاش خوب بود اما هر چی جلو تر رفت بیشتر گیج کننده میشد و اینکه خیلی دیالوگ داره.

اتفاقا فیلم بامزه و سرگرم کننده ای هست و البته حاوی نکته و پیام بیشتر برای کسانی که بیش از حد درگیر فضای مجازی یا هوش مصنوعی هستن و کنایه به دولت ها که به خاطر منفعت های خودشون مردم رو به سوی تکنولوژی های مختلف و واقعیت مجازی سوق میدن . بازیگرها هم نسبتا بازی خوبی دارن و کمی هم چاشنی کمدی داره البته ممکنه این کمدی برای خیلی ها جذاب نباشه ولی وقتی این طنز در دیالوگ ها یا رفتار کاراکترها شکل میگیره به روند فیلم و هدفش کمک میکنه .

این فیلم پتانسیل اینو داشت که یک فیلم خفن و پر از رمز و راز بشه اما انقدر بد جمع و جور شده بود که مخاطب رو با انبوهی از سوالات و معماها تنها گذاشت ! و عملا یک فیلم گیج کننده شد . فکر کنم باید بریم کلی نقد و تحلیل ازش بخونیم تا بفهمیم دقیقا چی بود و چی شد ! ولی این جور فیلم ها بیشتر برای کسانی مناسب هست که به آثار روانشناختی و معماگونه علاقه دارن و صرفا دنبال سرگرمی نیستن . به نظرم من تقریبا تو سبک های فیلم مکعب بود اما مکعب قویتر بود .

به نظر من فیلم بدی نبود ولی شاهکار هم نیست . با توجه به فیلم های جدید که اکثرا بی محتوا و پوچ هستن بازم این خیلی بهتره چون به مسِِئله ای میپردازه که کمتر کسی سراغش میره و ناخودآگاه ذهن مخاطب رو به چالش میکشه و پرسش هایی در ذهن ایجاد میکنه درباره ی وجود و هویت فرازمینی ها و امکان دیدار انسان با اونها .

فیلم از لحاظ جلوه های ویژه و بصری خوب و حرفه ای هست. اما از نظر داستان و محتوا زیاد جالب نبود و چیز خیلی خاص یا شاهکاری دیده نمیشه . یه جورایی حوصله سربر بود برام که فکر میکنم به خاطر زمان طولانی فیلم هست.

بیست سال از انتشار این فیلم میگذره اما همچنان خاص و قابل تامله! هنوز فیلمی ندیدم که چنین حس و حالی داشته باشه . ترکیب آرنوفسکی و موسیقی متن عجیب و آخرالزمانی کلینت منسل یک اثر هنرمندانه و فلسفی آفریده. دقیقا مثل یک تابلوی نقاشی قدیمی که میشه ساعت ها راجع بهش حرف زد یا فکر کرد.

هشدار اسپویل... به نظرم فصل دوم به نسبت فصل یک پیشرفت قابل توجهی داشته و جریان سریال پخته تر و بهتر شد. ولی پایان بندیش زیاد جالب نبود و یکم مصنوعی بود مخصوصا مجازات کردن فیسک و تبعیدش به لب ساحل دریا ! یا معرفی کردن مت مورداک وقتی میگه بیباک منم انگار زیاد تعجب نکرد کسی ! نمیدونم شاید فصل 3 روند سریال بهتر بشه ...

فیلمش کلا زیر 50 دقیقه ست ولی هیجان بالایی داره و خوش ساخته بازی فرانک کسل هم خوب بود .