به نظرم روز افشا گری فیلم خیلی خوبیه و داستانش هم به خوبی روایت شده و از لحاظ خوش ساخت بودن هم که حرف نداره امضای اسپیلبرگ توی تمام سکانسها مشهوده و جان ویلیامز بزرگ هم که با چاشنی موزیکش لذت کار رو دو چندان کرده.
من نظرات ملت رو وقتی میخونم واقعا تعجب میکنم از این مدل کوبیدن :)
یه فیلم بین خوب ، قبل از شروع تماشای یک اثر باید حداقل ذهنیتی از کار داشته باشه که با خوندن چند سطر خلاصه داستان و دیدن تریلر ، نام کارگردان و کست کار حاصل میشه .
اگه یک نفر ، از کارهای قبلی جناب اسپیلبرگ ذهنیتی داشته باشه
راحت تر میتونه این کار رو تماشا بکنه و لذت ببره.
اینکه من دوست دارم فیلم بر اساس انتظار من باشه و کاری که میبینم منو ارضا نکنه نمیتونم بگم فیلم بدی بود :) بهتره بگیم من دوست نداشتم یا خوشم نیومد.
«خیلی چرت بود ، مزخرف ، *-*شعر محض و دو ریالی و حالم به هم خورد »
واقعا کلمات مناسبی نیستن.♥

این چه جورشه هیچی نشونمیده

به نظر من فیلم بدی نبود ولی شاهکار هم نیست . با توجه به فیلم های جدید که اکثرا بی محتوا و پوچ هستن بازم این خیلی بهتره چون به مسِِئله ای میپردازه که کمتر کسی سراغش میره و ناخودآگاه ذهن مخاطب رو به چالش میکشه و پرسش هایی در ذهن ایجاد میکنه درباره ی وجود و هویت فرازمینی ها و امکان دیدار انسان با اونها .

#نقد فیلم «افشاگری» (خطر لو رفتن ماجرا)
فیلم افشاگری چه می‌گوید: دروغ‌های واقع گرایانه! ... در پایان شاهدیم که قدرت رسانه‌های خبری به شدت دست بالا گرفته شده است و تلاش می‌شود به تماشاگر آمریکایی بگوید: این رسانه‌ها هستند که فراتر از واقعیت را در برابر چشمان‌تان قرار می‌دهند و دیگر هیچ ...
اسپیلبرگ با زیرکی یک داستان جانبی در خصوص خداباوری را می‌پروراند که توجه تماشاچی به فرازمینی‌ها بیشتر شود و در نهایت فریاد بزند: تبارک الله احسن الخالقین ... این مسأله باعث افزایش باور پذیری چنین دروغ‌هایی می‌شود در حالی که هدف این فیلم ساز این است که به تماشاچی آمریکایی بگوید: شما در چنبره‌ای از افکار، تابش و پژواک رسانه‌های خبر پراکنی گرفتار شده اید. این است دنیای زیبای آمریکایی.

امیلی بلانش واقعاً عالی بازی کرد. آن ده دقیقه برخورد خودرو با قطار در حال حرکت از بهترین جلوه‌های ویژه صحنه‌ای پس از سال‌ها که از سریع و خشن می‌گذرد می‌باشد. موسیقی فیلم هم کار عالی استاد «جان ویلیامز» هستش و نورپردازی هم امضای اسپیلبرگ را دارد.
اما همه این‌ها در کنار بی‌تعادلی و تکه تکه بودن داستان سرایی، این فیلم را به ضعیف‌ترین اثر اسپیلبرگ تا به امروز تبدیل کرده.

خدایی چرت بود روز افشاااااگری

نمره 4 کافیه براش

سس شعر محض فیلم دو ریالی

#فیلم روز افشاگرری
این فیلم همان شاخص‌های همیشگی اسپیلبرگ را دارد از همه مهم‌تر نور پردازی یعنی از وقتی که برخورد نزدیک از نوع سوم را ساخت تا به امروز، جزو لاینفک فیلم‌هایش شده است. نور پردازی اسپیلبرگ توهم‌زا ست و باعث تشدید خیالات واهی در ذهن بیننده می‌شود.
همچنین اسپیلبرگ در برخی صحنه‌ها از بازی هماهنگ و گروهی بازیگران برای ایجاد حالت گمگشتگی یا ترد شدگی استفاده می‌کند.
باز هم فرازمینی‌ها برای چهارمین بار پس از فیلم‌های برخورد نزدیک از نوع سوم، ای.تی فرازمینی و جنگ دنیاها موضوع داستان اسپیلبرگ شده اند

داستانش ساده هست اواسط فیلم هم یه پیچ و خم به روند اضافه شده که مثلا به داستان عمق بده ولی بنظرم بی فایده هست

جالب نیست

عجیب که سالهاست سازندگان فیلم ها و سریالها، مجودات فضایی را اینطوری به تصویر میکشن؛
سر بزرگ، چشمهای خیلی درشت و بدنی لاغر
این کاملا غلط، وقتی چشم موجودات اینقدر درشت، یعنی در سیاره اونها نور کمی از ستاره مادرش دریافت میکنه، وقتی نور یک سیاره کم باشه
یعنی اونجا سرد و میزان رشد گیاهان پایین، که این یعنی کمبود مواد خوراکی، در همچین سیاره ای اگر موجود هوشمند وجود داشته باشد، نمیتواند خیلی پیشرفت کند، و به مرحله سفر فضایی و مهمتر از اون به مرحله سفر بین منظومه ای برسد، چون موجودات اون سیاره بیشترین درگیریشون حل مشکل گرسنگی و سرما هستند
و قطعا نرخ رشد جمعیتشونم خیلی پایین
و در ضمن منابع انرژی بسیار کمی هم دارن، توجه داشته باشید که منشا سوختهای فسیلی هم، نور ستاره مادر
در ضمن موجودی که لاغر و لگن کوچکی داره، نمیتونه بچه ای با سر به اون بزرگی بدنیا بیاره!
در مجموع این یک تصویر غلط از شکل و شمایل موجودات فضایی، که از مبانی علمی بدور

با اینکه من فیلم رو دوست داشتم (به ویژه بازی امیلی بلانت که به شدت چهره محور و چشم محور بود) ولی دیدگاه های پایین هم منطقیه چون این فیلم برای مخاطب آمریکایی ساخته شده و برای ما ایرانی ها یا دیگر مردمان جهان هیچ اهمیتی نداره. آمریکایی ها سال هاست که در معرض اخبار، شایعات و محتواهای مرتبط با آدم فضایی ها هستن و منطقیه که از چنین فیلمی خوششون بیاد

خوب بود در زمان بی فیلمی

جالب نبود

حالم بهم خورد
کم پیش اومده بود نتونم تا اخر یه فیلم رو ببینم چقدرم طولانی بود لعنتی

اسپیلبرگ این دفعه از روی بی حوصلگی فیلم ساخته. خوب نبود.

در حد یک فیلم فانتزی بچه‌گانه بهش نگاه کنید، یک سری موارد هم به درخواست کارگردان بدون هیچ منطق و توضیحی اتفاق میفته عین این فیلم هندیا، اصلا و ابدا نه در حد و اندازه عواملش بود(از پادو بگیر تا کارگردان) و نه در حد تبلیغاتی که براش کردن

ما که نفهمیدیم چی شد

جالب نیست که دلبخواهی نظر کاربران رو پاک میکنید.

قشنگ بود خداییش

زبااللللهههه

خوشمان نیامد

پیام فیلم بی نظیر بود ، حتما ببینید

چرت مطلق .واقعا ساخت این فیلم ها خجالت آوره

آشغاله نبینید

یادمه یک زمانی سریال Fringe که پخش میشد، هر اپیزود اون رو چند بار نگاه می کردم. هنوزم برام جذابه. سریال X-Files که خیلی حیف شد دوبله نکردن و خیلی آثار فاخر دیگه تحول آفرین بودن. اما چی شده که دیگه یک سریال یا فیلم باکیفیت و خوب در ژانرهای ترسناک، علمی تخیلی و رازآلود ساخته نمیشه؟ از اسپین‌آف های مردگان متحرک بگیرین تا سریال Silo و From و جزیره بیوه و غیره. بازهم میگم انگار از یک جایی صنعت سینما سکته کرده و فقط انیمه ها هستن که دارن جور می کشن.

به خودتون لطف کنین و این فیلم رو ببینید. باورم نمیشه اینقدر اسپیلبرگ افول کرده

برین تو اینستا کلیپ های رضا بی کلام رو نگاه کنین، از این قشنگ تره

اونایی که میگن مزخرف و حوصله سر بر مطمعن باشید فکر باز ندارن و نمیتونن از فیلم چیزی بفهمن و سطحی نگر هستن با لذت نگاه کنید بسیار جذاب

خیلی بد بود واقعا بد بود یعین اگر ندونی فیلم مال کیه قطعا حس میکنی یدونه فیلم پاپ کورنیه که داره بخواطر فضا ایجاد شده توسط ترامپ برای افشا اسناد فضاییا میادش اسکی میره یه پولی این وسط کاسب بشه کارگردان انقدر جلوه های ویژ] بد بی کیفیته فکر میکنی هوش مصنوعیه واصلا بازبینی نشده فیلمنامه انقدر باگ داره و انقدر بی هدفه که نمیدونی اصلا این چیه داری میبینی فقط یدونه آدم فضاییه گرفته دستش رفته تا تهش

«Disclosure Day» فقط یک فیلم درباره موجودات فرازمینی نیست؛ بلکه یک پرسش بزرگ درباره ترس، باور، قدرت و آینده انسان است. فیلم با یک ایده ساده اما تکان‌دهنده شروع می‌شود: اگر روزی ثابت شود که ما در این جهان تنها نیستیم، آیا انسان‌ها آمادگی روبه‌رو شدن با این حقیقت را دارند؟

نقطه قوت فیلم در این است که به جای تمرکز صرف روی هیجان و جلوه‌های ویژه، سراغ واکنش‌های انسانی می‌رود؛ ترس مردم، تصمیم‌های دولت‌ها، تغییر نگاه انسان به جایگاه خودش در جهان و سؤالاتی که شاید سال‌ها ذهن بشر را درگیر کند.

کارگردانی استیون اسپیلبرگ بار دیگر نشان می‌دهد که او فقط داستان‌گو نیست، بلکه استاد ساختن حس کنجکاوی و شگفتی است. فضای رازآلود فیلم باعث می‌شود مخاطب تا پایان درگیر بماند و مدام از خودش بپرسد: اگر این اتفاق واقعی بود، دنیا چه تغییری می‌کرد؟

«Disclosure Day» از آن فیلم‌هایی است که بعد از تمام شدن هم تمام نمی‌شود؛ چون بحث اصلی آن روی پرده نیست، بلکه در ذهن بیننده ادامه پیدا می‌کند.

اگر به فیلم‌های علمی‌تخیلی عمیق، رازآلود و آثاری که ذهن را به چالش می‌کشند علاقه دارید، این فیلم یکی از گزینه‌های قابل توجه سال است.

⭐ امتیاز شخصی: یکی از متفاوت‌ترین تجربه‌های علمی‌تخیلی سال

توصیه می‌کنم اگه به اینگونه موضوعات علاقه دارید حتما سریال زیر رو تماشا کنید.
Project Blue Book

کاری به داستان فیلم ندارم

فقط نظر شخصی خودتون..

ایا ادم فضایی ، بیگانه یا هرچی! ایا اعتقاد دارین!؟؟؟؟

مزخرف

خب فبلم داستان ساده و روانی داره و تقریبا تعلیق خاصی به وجود نمیاره ولی قطعا ارزش تماشا داره.به هرروی از ای تی تا فیلم حاضر دلمشغولی یا بهتر بگم ذهن مشغولی خود کارگردان هم داخل این روایت دخیله. اگر فرامتن و باور شخصی خودتان را در مورد فلسفه موجودات و حیات دیگری به نوعی خارج از تجربه تماشا در نظر بگیرید لذت تماشای این فیلم بیشتر می شه و میتوان همان نزدیک 7 از 10 باشه.

فیلم سرگرم کننده ای بود. مثل سایر آثار اسپیلبرگ، از این هم خوشم اومد. به نظرم این فیلم، پشت بند مستند جنجالی Age of Disclosure که حتی در اون مارکو روبیو و دیگر مقامات ارشد هم درمورد حیات هوشمند خارج از زمین صحبت کردند، چیزهایی برای گفتن داره. شاید واقعا زمانش رسیده خیلی چیزها علنی شه. شخصا بهش نمره 7 میدم.

دوران خاموش شدن اسپیلبرگ بزرگ هم فرا رسید

تا یه جایی سن سال و تخصص به کار میاد بعد دیگه خبری از خلاقیت و نبوغ نیست...

خوبه 7/10

نظر شخصی بدون اسپویل: نگاه شما به این فیلم باید از نوع نگاهی باشه که باید به فیلم Back Door داشته باشید. یعنی صرفا با یک اثر آپ استریم که شمارو شگفت زده کنه و با موجودات فضایی مثل گذشته ها مواجه بشید، طرف نیستید. این فیلم یک پیام خاص داره و اون اینکه اگر واقعا موجودات فضایی وجود داشته باشن و ما بصورت زنده باهشون مواجه بشیم، چی میشه؟ اسپیلبرگ خواسته با یک داستان ساده و مفهومی این فضارو به تصویر بکشه و این چالش رو در ذهن ما روشن کنه. / شخصا از محتوای فیلم به عنوان یک اثر سرگرم کننده و هیجان انگیز خوشم نیامد. البته شاید به دلیل توقعی که از اسپیلبرگ داشتم این حس رو گرفتم و اگر یک کارگردان عادی بود شاید کمی بهتر نظر میدادم منتهی فیلم با اینکه یک فیلنامه اورجینال داره و بازیگرای خوبی هم در اون ایفای نقش می کنن، اما اون تعلیق، ارتباط با مخاطب و شیمی افراد رو نتونستم حس کنم. کاراکتر اصلی فیلم یکدفعه درگیر داستان میشه و بعد خیلی سریع میبینید یک هواشناس ساده شده یک چهره مهم که براش چیزی خاص ساخته پرداخته نشده. یعنی فاصله بین هواشناس با کاراکتر ثانویه خام است. خیلی چیزها فقط اتفاق میوفته و مشخصه که داستان از نظر بار معنایی و مفهومی چگالی بالایی داشته ولی در کالبد یک فیلم دو ساعته نمیشده که روایت بشه.

من برای این فیلم و back door و evil dead burn و همینطور اودیسه خیلی هایپ بودم. اما فکر می کنم سینمای جهان حدودا 10 سالی میشه که اون کانسپت اصلی خودش رو از دست داده و صرفا چیزها ساخته میشن تا یک پولی این آخر عمری به همه برسه.

آیا این فیلم ارزش دیدن داره؟ به نظر من به احترام اسپیلبرگ اگر به این ژانر علاقه دارید برای وقت گذرونی خوبه. مثلا من خودم تا انتها دیدم چون بلاخره ازم می پرسن که دید یا نه جزو فیلم هایی که باید بگی دیدم :)

امتیاز من به این فیلم 5 از 10 است و بزرگ ترین علتش هم اینه که من فلسفه موجودات فضایی و مواجهه اونها با مردم زمین رو خارج از چهارچوب این فیلم پذیرفتم و دربارش فضای فکری خوبی دارم. پس این فیلم نتونست اونطوری که باید ذهن منو با عناصر خودش بسط بده و فقط یک روایت نسباتا جالب از یک کارگردان بزرگ است.

امیدوارم هرچه زودتر سایر آثار رو هم در والاموی بتونیم ببینیم. از اینکه نظرم رو خوندید ممنونم

فیلم «Disclosure Day» جدیدترین اثر استیون اسپیلبرگ، کارگردان افسانه‌ای سینما، یک تریلر علمی-تخیلی است که بار دیگر سراغ موضوع همیشگیِ او یعنی موجودات فرازمینی رفته، اما این بار از زاویه‌ای کاملاً متفاوت و به‌روز . داستان فیلم دربارهٔ تلاش برای فاش‌سازی حقیقتی است که دهه‌ها پنهان نگه داشته شده؛ حقیقتی که می‌تواند بنیان‌های اعتقادی و سیاسی جهان را یکباره دگرگون کند.

در مرکز روایت، دو شخصیت اصلی قرار دارند که هرکدام به‌گونه‌ای با این راز بزرگ درگیر می‌شوند. از یک سو، «دنیل کِلنر» (با بازی جاش اوکانر)، کارشناس امنیت سایبری، اسنادی را از سازمانی مخفی به نام «واردکس» به سرقت می‌برد که وجود فرازمینی‌ها را اثبات می‌کند . از سوی دیگر، «مارگارت فیرچایلد» (با بازی امیلی بلانت)، هواشناس تلویزیونی، ناگهان دچار پدیده‌ای عجیب می‌شود و در حین پخش زنده، به زبانی ناشناخته سخن می‌گوید . این دو مسیر به‌هم می‌رسند و شخصیت‌ها برای افشای حقیقت، در برابر تعقیب‌کنندگانی به رهبری «نوآ اسکَنلن» (با بازی کالین فرث) قرار می‌گیرند.

اسپیلبرگ خود این فیلم را صرفاً یک اثر علمی-تخیلی نمی‌داند، بلکه آن را تأملی دربارهٔ ماهیت انسان، ترس از ناشناخته‌ها، و واکنش جامعه به تغییرات بنیادین می‌خواند . فیلم‌نامه را دیوید کپ، همکار قدیمی اسپیلبرگ، بر اساس ایده‌ای از خود کارگردان نوشته و گفته شده که کپ برای این فیلم چهل‌ودو پیش‌نویس نوشته که رکورد حرفه‌ای او محسوب می‌شود.

نکات جذاب و حواشی فیلم

۱. بازگشت به یک سه‌گانهٔ نانوشته
«Disclosure Day» را می‌توان سومین فیلم اسپیلبرگ دربارهٔ موجودات فضایی پس از «برخورد نزدیک از نوع سوم» (۱۹۷۷) و «ای.تی.» (۱۹۸۲) در نظر گرفت، با این تفاوت که فضای این اثر بسیار جدی‌تر و سیاسی‌تر از دو فیلم پیشین است.

۲. همکاری اسپیلبرگ و جان ویلیامز؛ سی‌امین همکاری مشترک
یکی از درخشان‌ترین نقاط فیلم، موسیقی متن ساختهٔ جان ویلیامز، آهنگساز ۹۴ سالهٔ افسانه‌ای است. این سی‌اُمین همکاری ویلیامز و اسپیلبرگ محسوب می‌شود و منتقدان، موسیقی این فیلم را شایستهٔ پنجاه‌وپنجمین نامزدی اسکار برای ویلیامز دانسته‌اند.

۳. بودجهٔ یک اثر اورجینال
با بودجهٔ ۱۱۵ میلیون دلاری، این فیلم نسبت به بلاک‌باسترهای ۲۰۰ میلیون دلاری امروزی هزینهٔ معقول‌تری داشته، اما با همان کیفیت فنی بالا ساخته شده است.

۴. انتخاب هوشمندانهٔ بازیگران و عملکرد برجسته
امیلی بلانت در نقش مارگارت فیرچایلد، ستارهٔ تحسین‌شدهٔ فیلم است. جالب اینکه بلانت بسیاری از صداهای مربوط به زبان فرازمینی را خودش خلق کرده و تلاش کرده تا استفاده از هوش مصنوعی را در این بخش به حداقل برساند . کالین فرث نیز در نقش ضدقهرمان فیلم، یکی از شخصیت‌های جذاب و چندلایهٔ داستان محسوب می‌شود.

۵. بازیگر فرعی که همه را شگفت‌زده کرد
در میان بازیگران درجه‌یک، کورتنی گریس که نقشی کوتاه به عنوان یک گویندهٔ خبر در فیلم دارد، آن‌چنان تأثیرگذار ظاهر شده که بسیاری از منتقدان، اجرای او را از به‌یادماندنی‌ترین بخش‌های فیلم دانسته‌اند.

۶. کلیدواژهٔ «گوش کنید»؛ پیام اصلی فیلم
اسپیلبرگ در این فیلم از تصویر موجودات فضایی برای بیان پیامی انسانی استفاده کرده است: لزوم همدلی با ناشناخته‌ها و گوش سپردن به حقیقت، حتی اگر ناخوشایند باشد . پایان فیلم با همین کلمه (Listen) به اوج می‌رسد.

۷. محل‌های فیلمبرداری و رازداری در تولید
فیلمبرداری از فوریه تا مه ۲۰۲۵ در ایالت‌های نیوجرسی، نیویورک و جورجیا انجام شد . پروژه تا پیش از انتشار با نام رمز «Non-View» شناخته می‌شد و اسپیلبرگ اصرار داشت که تمام اکت سوم (بخش پایانی فیلم) در هیچ تریلری نمایش داده نشود تا تجربهٔ تماشا برای مخاطب غافلگیرکننده باقی بماند.

۸. سکانس آغازینِ کشتی‌کشی؛ ادای دین به یک فرهنگ عامه
فیلم با یک مسابقهٔ کشتی کچ آغاز می‌شود که به‌ظاهر صحنه‌ای ساده است، اما اسپیلبرگ با این انتخاب، تم اصلی فیلم یعنی «حقیقت در پسِ نمایش» را به شکلی هنرمندانه به تصویر کشیده است.