پوستر فیلم با اون عکس میم معروف خوب شوخی کرده :)

نظرات جالبه.

در مورد پاراگراف اولت که آوردیش باید بگم که خودم گفتم حماسه‌ی ملی فنلاندی‌ها یعنی Kalevala حاصل جمع‌آوری آوازها، شعر و داستان‌های محلی خودشونه که جمع‌آوری شده پس اون‌ها اسطوره‌سازی!!! نکردند بلکه آثار فولکلور خودشونو حفظ کردند. اینکه برخی چیزها توی آثارشون از فرهنگ‌های دیگه اومده باشه در هر کشوری طبیعیه ولی بخوایم بگیم همشو دزدی کردند بی‌انصافیه. . فنلاند مدت زیادی جزو قلمرو پادشاهی سوئد بود ولی بعد از دخالت روسیه جدا شد و بعدترش اعلام استقلال کرد. حماسه و اسطور‌ه‌های سوئد همون اسطوره‌های نورث هست ولی فنلاندی‌ها اسطوره‌های خودشون یعنی Kalevala رو دارند. به این هم توجه کن سوئد و فنلاند چسبیده به هم هستند ولی با دنیای اسطوره‌ای جدا از هم. . در مورد پاراگراف دومت بگم که مگه قراره مجامع علمی بیان یک داستان خیالی رو جدی بگیرند ؟ :) از کی تا حالا ؟ . تالکین هم نویسنده‌ی خوبی بوده و هم چندین زبان خلق کرده بوده که خود خلق زبان‌ها کار هرکسی نیست. اشاره به زبان الف‌ها برای همین بود چون برای ساخت زبان الف‌ها از زبان فنلاندی فقط ایده و الهام گرفته بود.

فنلاند اصلاً این‌طور نیست که بگیم زبون و ادبیاتش ضعیفه یا محدوده. اتفاقاً کاملاً برعکس یعنی یکی از خفن‌ترین، قدیمی‌ترین و خاص‌ترین اسطوره‌ها و فرهنگ‌های کل دنیا رو دارن. فنلاندیا اصلاً احتیاجی ندارن بیان اسطوره بقیه رو کش برن که باهاش فیلم بسازن یا کتاب بنویسن چون گنجینه فرهنگی خودشون انقدر عمیق و دست‌نخورده‌س که رو خفن‌ترین آثار فانتزی دنیا هم اثر گذاشته. حالا چون جمعیتشون کمه یا زبونشون واسه ما خارجی‌ها یه کم عجیب غریبه، دلیل نمیشه فکر کنیم از نظر فرهنگی فقیرن که نیستند. همین حماسه ملیشون یعنی Kaleval که رسماً یه معدن اسطورس. این حماسه حاصل جمع‌آوری هزاران آواز، شعر و داستان که قرن‌ها تو روستاهای فنلاند سینه‌به‌سینه می‌چرخیده و حالا یه کتاب شده. اسطوره‌های اینا پر از جادوگرای خفن، آهنگرای افسانه‌ای، خدایای طبیعت و دعواهای عجیب غریبه. انقدر این داستاناشون قویه که تالکین خودش رسماً اعتراف کرده که دنیای آردا و سرزمین میانه رو به‌شدت از روی همین Kalevala ایده گرفته. تازه جالبیش اینجاس که زبون الف‌ها تو ارباب حلقه‌ها، مستقیم از رو گرامر و آوای زبون فنلاندی الهام گرفته.

عجب مستندی

ایشون متانت رو رعایت نکرده و به جای نقد فیلم، رفته سراغ توهین به شعور بقیه که کار بسیار اشتباه و متکبرانه‌ایه. اما بحث من سر "اجازه دادن" یا "تایید کردن" حرفش نیست. توی فضای مجازی و دنیای نقد، ما با هزاران مدل آدم مواجه می‌شیم. آزادی بیان یعنی ما باید بپذیریم که هر کسی با هر سطحی از بلوغ فکری، تریبون داره. هنر ما اینه که به جای اینکه بخوایم دهن بقیه رو ببندیم یا بهشون بگیم "اجازه نداری اینطوری حرف بزنی"، یاد بگیریم که "نقدِ آمیخته با توهین به مخاطب" رو به عنوان یک نظر بی‌ارزش و سمی (Toxic) نادیده بگیریم. حرفش رو می‌تونه بزنه، اما اعتبارش رو پیش آدم‌های منطقی از دست می‌ده. این یعنی آزادی بیان حتی اگر فحش و توهین باشه. در واقع آزادی بیان و اخلاق‌گرایی دو اصل نامرتبط و جدا از هم هستند و نمیشه اونها رو به هم گره زد.

اونها پیروز جنگ بودند. تاریخ بخون.

نهفهمیدی چی شد :) این جمله‌ای که گفتم برای یه "میم" معروف بود که هرکی اونو دیده فهمید به شوخی گفتم. از این جمله‌ی معروف میم، برای شوخی استفاده کردم.

اومده امتیاز 6 از 10 داده این کجاش چرت و پرته ؟ اصلا فرضا بیاد توهین هم بکنه مگه فیلم ناموسته؟ خودمم بوده از یه فیلم خیلی خوشم اومده اما برای یکی دیگه مزخرف بوده. خوب اونم نظر خودشو داره. حتی اگه توهین باشه. یکی میگه به به عجب فیلمی بود یکی دیگه میگه چه آشغالی بود. آزاد بیان یه امرمطلقه و منطقی.

قبلنا وقتیکه می‌دیدم یه بازیگر تا دم پیری و مرگش فیلم بازی می‌کنه و هی جایزه می‌گیره، اینو یه چیز عادی می‌دیدم ولی با دیدن افول بازیگرایی مثل جان تراولتا و نیکلاس کیج می‌بینم اصلا این چیز عادی نبوده و چه راحت یه بازیگر می‌تونه کنار زده بشه. عرصه‌ی بازیگری واقعا میدان نبرده. مافیای سینما هم نباید فراموش بشه.