انیمه خیلی خوبه

چه پایان مسخره ای داشت

قطعا این فیلم شاهکاره و الانا خیلی از منتقدا میگن بهترین فیلم تاریخه حتی کایه دو سینما هم همشهری کین رو بهترین فیلم تمام ادوار میدونه اما جالبه بدونید دراون سال اسکار بهترین فیلم به چه سرسبز بود دره من ( جان فورد ) رسیده :))) و اینکه این فیلم ۵۰ سال متوالی توسط نظرسنجی اند و ساوند بهترین فیلم تاریخ لقب گرفته اما توی نظرسنجی سال ۲۰۱۲ اند ساوند درقسمت منتقدا جایگاهشو به سرگیجه ( هیچکاک )‌داد و در قسمت کارگردان ها به داستان توکیو ازو :/ یادمه استاد فراستی حرف جالبی درمورد این فیلم زده بود میگفت همشهری کین یک فیلم مفهوم زده مبتذل و بدون فرم است ولی خیلی از منتقدای مشهور مثل پالین کیل و راجر ایبرت از این فیلم تعریف کردن خلاصه من هنوز ندیدمش منتظرم توی یک روز خاص ببینمش .

کاملا درست میگوید .

قطعا همینطوره

قابلی نداشت :)

خخخ من که رفتم چون دیگه حوصله بحث اضافی و بیهوده ندارم حرفی که میخواستم بزنم رو زدم دیگه کارم تو این پیچ تمومه ...

دراینده نقد هایی که اشاره به متناقض بودن این فیلم در هنر سینما داره میفرستم .... بیشتر از این هم پیامی نمیفرستم چون حوصله بحث با فن های دواتیشه کوبریک رو ندارم قضاوت با خودتون اگه دانلود کردین و پشیمون شدین اونوقت میفهمین چرا میگفتم این فیلم خوبی نیست.

جدا از فورد و هیچکاک من همون اول هم گفتم برای من سینما اول سرگرمی بعد محتوا بنظرم حتی اگه محتوا هم نداشته باشه و فقط سرگرمی باشه بازم قابل تحمله اما اگه سرگرمی نباشه اصلا سینما نیست این نظر منه اگه حرفی هست بیشتر بحث میکنیم !

ادیسة فضایی”، فیلم فیلسوف نمایی است که به دلیل عدم نشأت گرفتن از باورهای فیلمساز، به اثری جعلی تبدیل شده و بر خلاف ادعا ها نه دربارة خدا و نه حتی دربارة تکامل است. به عقیدة بنده، آنچه که در تصویر می بینم، بیشتر پیشرفت است تا تکامل. فیلمساز البته تحقیقات زیادی برای ساخت “ادیسه” کرده که محصول آنها را می توان در طراحی دقیق و حیرت انگیز سفینه های فضایی شاهد بود. جلوه های ویژة فیلم همچنان مثال زدنی اند و موسیقی جذاب اثر نیز هماهنگی مناسبی با نما ها دارد. اما این موارد برای خوب دانستن یک فیلم کافی نیستند. “ادیسه” از ابتدایی ترین ملزوم یک فیلم سینمایی که همانا داستانی استوار و البته سرگرم کننده باشد، تهی است. به همین دلیل قادر نیستیم با شخصیت ها احساس نزدیکی و همراهی کنیم. بازی بازیگران نیز کمکی به این موضوع نمی کند و همگی آنقدر خشک و بی روح هستند که با بَدمنِ فیلم (کامپیوتر هَل) تفاوتی ندارند. ریتم فیلم به طرز عذاب آوری کند بوده و تکرار برخی از صحنه ها بیهوده است. سکانس های مربوط به فضا و سفینه ها، با وجود زیبایی، خسته کننده، طولانی و خواب آور هستند. برای نشان دادن حرکت سفینه ها، که گاه به بهانة واقعگرایی بسیار کند و گاه به عللی نا معلوم سریع هستند، تعداد نماها بیش از اندازه و زمان گیر می باشند. قصة فیلم گنگ است و تفسیر پذیر. چنین اثری که نفهمیدن آن هدف سازنده باشد، به زعم بنده، نه ارزش سینمایی دارد و نه طبعاً ارزش هنری