می دونید قدیما چرا تماشای فوتبال خیلی لذت بخش بود چون روزنامه هایی مثل خبرورزشی یا کیهان ورزشی عکس بازیکنان رو تو سایزهای مختلف چاپ میکردن که همین عکس ها رو ملت به در و دیوار خانه میزدن ، یا به صورت پاستور دست مردم جابه جا میشد و کلی ارزش داشت. الانم دنیای کمیک بوک ها هم چنین حالتی داره ، تو خارج فروشگاه های مخصوص داره ، همایش های جهانی داره که بلیطش تو پنج دقیقه تموم میشه ، وقتی فیلمی از این کمیک بوک ها ساخته میشه ، ترکیبی از نوستالژی و تکنولوژی و تصویر ذهنی و کلی هیجان برای طرفدراش داره که درک لذتش برای ما مردم عادی سخته

فیلم خوبیه ، آخرش یک غافلگیری ریزی داره ، فقط بعضی سکانس ها آدم یاد اون بنده خدا میافته که میگه وضعتان چونه ؟!

این فیلم فکر کنم بر اساس داستان واقعی باشه ، جوانی اهل کره جنوبی که در زمان جنگ جهانی دوم در رویای خلبان شدن به ژاپن میره ولی مسیر زندگی اش تغییر میکنه و وارد دنیای هنرهای رزمی میشه ، سبک کیوکوشین در کاراته از ابداعات اوست.

به نظر من یک پیام خوبی که این فیلم داشت این بود که انسان ها اگر یک آدم مطمئن پیدا کنند و بتونند حرف های ته قلبشون رو بدون هیچ ترسی از عکس العمل طرف مقابل بهش بگن ، زندگیشون به یک سطح بالاتری از زیستن میرسه و می تونند حتی خودشون و وجود آدم های نزدیک زندگیشون رو بهتر درک کنند.

جزو بهترین فیلم ها در سبک مبارزه داخل رینگ هست.

فیلم قشنگی بود ولی نوسان زیاد داشت ، یک جاهایی آدرنالین خون رو بالای صد میبرد یک جاهایی هم خسته کننده و بی معنی بود ولی خودم به شخصه اون سکانسی که قاتل ، اشتباهی رئیس مافیا رو خفت می کنه تا بکشه و بعد میفهمه حریفش آدم عادی نیست رو خیلی دوست داشتم لامصب هیجان خالص بود.

ایکاش کمپانی HBO این سریال رو مثل GOT با فضای آمریکایی درست می کرد ، صنعت سینمای انگلیس خیلی ضعیفه ، از بازیگران گرفته تا مکالمه های طولانی و آداب و رسوم خسته کننده انگلیسی که توی فضای تمام فیلم و سریال هاشون هست ، من خودم به شخصه هر سریالی که ببینم با لهجه بریتانیایی صحبت می کنند اصلا سمتش نمیرم ولی این یکی رو گفتم شاید چون از روی کتاب ساختن قضیه فرق کنه ولی باز هم نتیجه کار به نظر من خوب نبود و یک جای کار می لنگید.

دوستان میگن قسمت هایی از سریال بر اساس بخش هایی از کتاب پادشاه زردپوش ساخته شده ، این کتاب در سال 1895 نوشته شده و در شاخه ادبیات فراهنجار قرار میگیره که به زبان عادی یعنی چیزهای عجیب و غریب و بدون منطق مثل روح ، طلسم ، شانس ، موجودات فضایی و غیره . خلاصه گفتم این نکته هم بگم شاید برای افراد اهل تحقیق جالب باشه.

دوستان پیشنهاد میکنم قبل از شروع فصل سوم برید یوتیوب پیج filmbaz که به صورت خیلی موشکافانه و فشرده دو فصل قبلی رو خلاصه کرده ببینید ، طوریکه من الان تازه متوجه شدم داستان چی به چیه ، مثلا سکانس آخر فصل دوم تو کافه مربوط به سال دو هزار و صد هستش و داستان سریال تو زمان دو هزار و چهارصد و پنجاه هست ، یعنی بعد از حمله اتمی سیصد و خورده ای سال مردم داخل سیلوها زندگی می کنند و چند نسل از دنیای بیرون هیچ خبری ندارند ، خلاصه نکته های خیلی زیادی میگه که شاید با چند بار نگاه کردن سریال هم متوجه شون نشید و به نظرم برای لذت بردن از سریال ارزش نگاه کردن داره

چقدر پنی جذابه ، خداییش الهه زیباییست . به نظرم زیبایی پنی عین یک میخ بیننده رو پای سریال نگه میداره و با اضافه شدن موقعیت های خنده دار بقیه نفرات ، بیننده از محتوای سریال لذت میبره و حال خوبی پیدا میکنه.