میتونه هم این باشه که جیمی معامله‌ش رو با دادستانی عوض کرده باشه ، و بهشون پیشنهاد داده باشه که خودش رو بگیرن اما پروانه وکالت کیم رو دوباره فعال کنن (اونجا که کیم تو زندان گفت ظاهرا پروانه وکالتش منقضی نشده)...واسه همین درخواست کرد اون دادگاه برگزار بشه و توی دادگاه اون حرفها رو زد...هدفش این بود که خودش رو فدای کیم و حرفه‌ی کیم کنه...

اسپویل شااااید ... . . . . . . . . . . . . . . . . این قسمت درواقع ادامه‌ی آغاز سیزن۵ بود وقتی جین دید هویت «ساول گودمن»ـیش لو رفته و بعد از تماس با جاروبرقی‌کار از رفتن پشیمون شد (لازم به ذکره که بازیگر نقشی که قسمت۱ سیزن۵ ساول رو شناسایی کرده بود یعنی همین شخصیت جف برای این قسمت عوض شده) و بنوعی با جزئیات نمایش داده‌شده توی این قسمت میخواست آینده‌ی احتمالی جین رو نشون بده بنوعی به شکلی باز ، و همینطور اینکه قرار نیست جین دوباره به سمت ساول‌گودمن شدن سوق داده بشه. درواقع بنوعی با این نقشه‌ش تو این قسمت با بدست گذاشت حلقه‌ی مارکو یه گریزی به گذشته‌ی خودش بعنوان تلفیقی از اسلیپین‌جیمی و ساول‌گودمن زد و به این شکل خواست خیال خودش رو راحت کنه که اونها (جف و دوستش) سمت لو دادنش حالا به هر شکلی چه عمدی چه سهوی نرن و به کل فراموش کنن جین تاکاویک کی هست و کی بود و... و در پابان دیدیم هم حلقه‌ی مارکو رو از انگشتش درآورده و هم اون کت و کراوات ساول‌گودمنی رو سر جاش گذاشته ، و این یعنی باید پایان جین رو به این شکل متصور باشیم ، شاید...

جناب GameAuthor احیانا دلیل خاصی داره که هرجا کامنتی از شما میبینیم در حال غر زدن به جون یه نفر دیگه بخاطر کامنتش هستید؟! اون بنده خدا صرفا نظر خودش رو بر اساس سلیقه‌ش نوشته و اتفاقا شما اومدی نظرش و سلیقه‌ش رو زیر سوال بردی ٰ، بعد دقیقا همون لابلا نوشتی «آیا میدانستید چیزی به نام سلیقه نیز وجود دارد؟»؟! ریلی؟! :))))))

ام‌نایت‌شامالان یه خوبی داره اینکه دوس نداره با ایده‌ی دیگران فیلم بسازه ، و این باعث میشه فیلمهاش غالبا یا یونیک باشن یا بهرحال حرفی که یکی دیگه هم شاید زده باشه رو با لحنی بگن که مخصوص خودش باشه. این فیلم هم از این قاعده مستثنی نیست. فیلم ایده‌ی جالبی داره ، یکی از پرکشش‌ترین ایده‌هایی که اتفاقا امروزه خیلی موردتوجه هم قرار میگیره. ولی حیف ایده‌ای که میتونست نتیجه‌ی کار رو تبدیل به یک اثر درخشان کنه ، متاسفانه چیزی که دیدیم فراتر از فاجعه بود. مشکل اصلی فیلم هم فیلمنامه‌ش بود. فضای رازآلودی که خیلی زود از بین رفت و فیلم خیلی سریع دستش رو رو کرد برای بیننده و در ادامه عملا تبدیل به فیلمی از دسته فیلمهای جنگ یک مشت احمق و چَفت برای بقا شد. شخصیت‌پردازی‌های افتضاح لطمه‌ی بزرگی به فیلم زد. یکی از یکی بدتر و بی‌معنی‌تر بودن شخصیت‌ها. یکی از یکی پوچ‌تر و پوک‌تر. بازی مضحک بازیگرها هم البته این شخصیت‌پردازی بد رو تبدیل به نتیجه‌ای بدتر هم کرد. درنهایت سیر احمقانه‌ی فیلم به پایان‌بندی مسخره‌ و قابل پیش‌بینی خودش ختم شد ، پایان‌بندی‌ای که ابدا برای بیننده نه چگونگیش رو مشخص میکنه و نه حتی میتونه درامش رو شکل بده! این فیلم متاسفانه بجز ایده‌ش که تو ذهن آدم میتونه جا خوش کنه ، سایر ارکان فیلم خیلی زود از ذهن محو میشن از شدت بد بودن‌شون. درمجموع ایده‌ی مرکزی فیلم از ایده‌های عالی شامالان بود ، ولی افسوس که نتیجه‌ی کار یادآور آثار ایرج‌ملکی بود! و خود فیلم هم‌رده فیلمهای ضعیفش مثل Happening قرار میگیره. امتیاز من به فیلم با ارفاق: 5 ایده‌ی مرکزی فیلم: 8 پرداخت ایده: 2 شخصیت‌پردازی: صفر بازی بازیگرها: صفر کارگردانی: 1

ایده فیلم میتونست نتیجه‌ی کار رو تبدیل به یک اثر درخشان کنه ، ولی چیزی که دیدیم فراتر از فاجعه بود. مشکل اصلی فیلم هم فیلمنامه‌ش بود. فضای رازآلودی که فرمودید هم که خیلی زود از بین رفت و فیلم خیلی سریع دستش رو رو کرد برای بیننده و عملا تبدیل به فیلمی از دسته فیلمهای جنگ بقا شد. شخصیت‌پردازی‌های افتضاح لطمه‌ی بزرگی به فیلم زد. یکی از یکی بدتر و بی‌معنی‌تر بودن شخصیت‌ها. بازی مضحک بازیگرها این شخصیت‌پردازی بد رو بدتر هم کرد. درنهایت سیر احمقانه‌ی فیلم به پایان‌بندی مسخره‌ و قابل پیش‌بینی فیلم ختم شد و متاسفانه بجز ایده‌ش که تو ذهن آدم میتونه جا خوش کنه ، سایر ارکان فیلم خیلی زود از ذهن محو میشن از شدت بد بودن‌شون. درمجموع ایده‌ی مرکزی فیلم از ایده‌های عالی شامالان بود ، ولی افسوس که نتیجه‌ی کار یادآور آثار ایرج‌ملکی بود! و خود فیلم هم‌رده فیلمهای ضعیفش مثل Happening قرار میگیره.

ریچارد جول یکی از بهترین فیلمهای سال قبل (پیش از پاندمی) بود چطور میگید فیلم ضعیف بهش!!!

از فیلمهای روزگار خوش سینما در دهه۹۰ به لحاظ زمان خودش واقعا قشنگ و جالب بود و ایده‌ی داستانش هم خلاقیت خودش رو داشت