فیلمی هست که به جنایات ژاپنی‌ها علیه چین پرداخته و نشون میده ژاپنی‌ها اون موقع عجب جونورایی بودن، هیچ دست کمی از نازی‌ها نداشتند. در کل فیلم خوش ساختی بود. من خودم یه چیزایی شنیده بودم اما نمی‌دونستم عمق فاجعه تا این حد بگایی بوده!

نماینده چین برای اسکار بخش «بهترین فیلم بین‌المللی».
«کشتار نانجینگ»: بین ۲۰۰ هزار تا ۳۰۰ هزار کشته.صدها هزار مورد تجاوز جن-س-ی (برآوردهای مختلف ۲۰ تا ۸۰ هزار مورد).هزاران ساختمان، خانه و محله به‌طور سیستماتیک غارت و سوزانده شدن. در طول شش هفته.به دستور امپراطور ژاپن!
«Dead to Rights» از آن آثاریست که نه با شدت صحنه‌ها، نه با گسترۀ روایت و نه با شعارهای رسمی به یاد می‌مونه. قدرت فیلم در تمرکزش بر زاویه‌ای کوچک اما تعیین‌کننده از تاریخ هست. آتلیه‌ای که تبدیل میشه به ایستگاهی برای نجات حافظه جمعی یک ملت.
شن‌آئو در این فیلم ثابت می‌کنه که می‌توان درباره بزرگ‌ترین فجایع بشری حرف زد، بی‌آنکه به دام اغراق یا قهرمان‌سازی بیفتیم. فیلم، اثری است دقیق، سنجیده و اخلاق‌مدار؛ میراثی از تصویری که می‌خواد حقیقت رو از دل تاریکی بیرون بکشه.
اگر از آن دسته مخاطبانی هستین که کیفیت سینمایی، روایت انسانی و مواجهه با تاریخ برایتان مهمه، «Dead to Rights» یکی از ارزشمندترین فیلم‌های سال هستش و قطعاً دیدنش توصیه میشه.
- ولی اگر دنبال یک فیلم سبک، اکشن، ریتم سریع یا روایت راحت هستین، احتمالاً خوشتون نیاد.فیلم برخلاف بسیاری از آثار جنگی، صحنه‌های پرحرکت، نبردهای بزرگ یا اکشن نداره.