مترادف ژرفا: ژرفنا، عمق، قعر، گودی، غور، کنه معنی انگلیسی: deepnees, depth, profundity Below: زیر سطح در زیر

سریال (زیرِ سطح) Below با ترکیب یه هیولای دریایی، رازهای خانوادگی و فضای سرد و مرموز یه شهر ساحلی، سعی می‌کنه مخاطب رو وارد یه داستان پر از خطر و اتفاقات غیرمنتظره کنه. حضور جاش هارتنت هم به جذابیت داستان اضافه کرده؛ شخصیتی که هم باید با گذشته تلخش کنار بیاد و هم از خانواده‌ش در برابر یه تهدید ناشناخته محافظت کنه. نقطه قوت سریال، فضای مرموز و ایده متفاوتشه؛ اما داستان همیشه به اندازه ایده اولیه‌ش جذاب پیش نمی‌ره و بعضی وقت‌ها بین ترس، طنز سیاه و درام خانوادگی گیر می‌کنه. برای همین، اگه انتظار یه سریال ترسناک جدی و نفس‌گیر رو داشته باشین، ممکنه بعضی قسمت‌ها اون‌طور که باید راضیتون نکنه. در مجموع، برای کسایی که به هیولاهای دریایی، معماهای مرموز و داستان‌های ترسناک با چاشنی طنز علاقه دارن، می‌تونه سرگرم‌کننده باشه؛ اما اگه دنبال ترس واقعی، تعلیق مداوم و یه داستان حساب‌شده هستین، نباید انتظار یه شاهکار رو داشته باشین. ارزش دیدن؟ متوسط رو به خوب؛ بیشتر برای یه تماشای سرگرم‌کننده مناسبه تا تجربه‌ای که تا مدت‌ها توی ذهنتون بمونه.

چه کاریه حوب!دوشنبه 20 مهر کیفیت اصلیش میاد!

از همون دقایق اول،پرتتون می‌کنه وسط یکی از بحرانی‌ترین لحظات تاریخ فرانسه؛ جایی که شکست نزدیکه، کشور در آستانه فروپاشیه و یک ژنرال سرسخت باید تصمیمی بگیره که مسیر تاریخ رو عوض می‌کنه! فیلم با فضاسازی جنگی قدرتمند، ریتم پرتنش و بازی درخشان سیمون آبکاریان، دوگل رو نه یک قهرمان افسانه‌ای، بلکه مردی مغرور، لجوج و جاه‌طلب نشون می‌ده که حاضر نیست تسلیم بشه. تقابل دوگل و چرچیل هم یکی از جذاب‌ترین بخش‌های فیلمه. البته ریتم در بعضی قسمت‌ها افت می‌کنه و فیلم گاهی بیش از حد وارد توضیحات تاریخی می‌شه، اما در مجموع با یک درام تاریخی خوش‌ساخت و تماشایی طرفیم. جمع‌بندی: پرتنش، باشکوه و تاریخی؛ شاید شاهکار نباشه، اما قطعاً ارزش دیدن داره. امتیاز: ۷.۵ از ۱۰ ⭐

متفاوت، اما نه بی‌نقص: «Lanterns» از اون سریال‌های ابرقهرمانی نیست که از اول تا آخرش فقط پر باشه از انفجار و دعوا و کتک‌کاری. اتفاقاً بخش جذابش بیشتر از فضای جنایی و معمایی داستان و رابطه بین هال جردن و جان استوارت میاد. سریال سعی می‌کنه کم‌کم شخصیت‌ها رو بشناسونه و داستانش رو قدم‌به‌قدم جلو ببره. این سبک تا حد زیادی جواب داده، هرچند بعضی جاها ریتم داستان می‌افته و ممکنه کمی حوصله‌تون سر بره. ولی هر وقت سریال روی شخصیت‌ها و فضای مرموزش تمرکز می‌کنه، واقعاً جذاب می‌شه. در مجموع، فصل اول شاید اون سریال ابرقهرمانی فوق‌العاده‌ای که انتظارش رو داشتیم نباشه، ولی یه چیز رو خوب نشون می‌ده: دی‌سی می‌تونه بدون اینکه مدام به اکشن و فن‌سرویس تکیه کنه، یه داستان ابرقهرمانی درست‌وحسابی تعریف کنه. برای شروع، بد نیست؛ حتی می‌شه گفت امیدوارکننده‌ست.

اگه به **درام‌های تاریخی، عشق، انقلاب و داستان‌های پرتنش** علاقه داری، این مینی‌سریال چهارقسمتی می‌تونه گزینه جذابی باشه! این سریال محصول **MGM+ و BBC** و اقتباسی از رمان معروف **چارلز دیکنز**ه؛ داستانی که عشق و سرنوشت شخصیت‌ها رو وسط آشوب و انقلاب فرانسه به هم گره می‌زنه. **اما چرا امتیازش خیلی بالا نیست؟** مشکل اصلی برای طرفدارای دیکنز، **تغییرات زیادیه که سریال توی داستان داده!** بعضی شخصیت‌ها حذف یا جابه‌جا شدن، بخش‌هایی از روایت تغییر کرده و حتی **پایان سریال هم با رمان اصلی فرق داره.** یعنی اگه با انتظار یه اقتباس کاملاً وفادار به دیکنز بشینیش، ممکنه حسابی غافلگیر بشی! ⭐ **امتیاز: ۶.۵ از ۱۰** **ارزش دیدن؟** **آره!** اگه یه درام تاریخی عاشقانه، پرتنش و خوش‌ساخت می‌خوای، ارزش یه بار دیدن رو داره. ولی اگه از اون دسته‌ای هستی که می‌گی «دیکنز رو دست نزنید!» احتمالاً تغییراتش چندان به دلت نمی‌شینه.

یه فانتزی نوجوانانه خوش‌ریتمه که جادو، رازهای خانوادگی، روابط عاطفی و فضای گوتیک رو کنار هم گذاشته. سریال از همون اول سعی می‌کنه با رازهای مختلف و اتفاق‌های پشت‌سرهم، مخاطب رو دنبال خودش بکشه و از این نظر ریتم خوبی داره. نقطه قوتش بیشتر به شخصیت‌ها و فضای مرموز داستان برمی‌گرده، ولی مشکل اینجاست که خیلی از ایده‌ها چندان تازه نیستن. بعضی شخصیت‌ها و روابط قابل پیش‌بینی‌ان و دنیای جادویی سریال هم هنوز اون‌قدر که باید، عمق و هویت خاص خودش رو پیدا نکرده. جلوه‌های ویژه هم کیفیت یکدستی ندارن. اگه عاشق جادو، خون‌آشام‌ها، رازهای خانوادگی، فضای گوتیک و مدرسه‌های مرموزی، می‌تونه حسابی سرگرمت کنه. سریال از همون اول با راز و اتفاق‌های غیرمنتظره کاری می‌کنه که مدام بخوای بدونی پشت این ماجراها چه خبره! البته با یه شاهکار طرف نیستیم و بعضی قسمت‌ها قابل پیش‌بینی می‌شن، ولی برای یه فانتزی نوجوانانه پررمزوراز و خوش‌ریتم، انتخاب جذابیه. ‍♀️ ⭐ امتیاز: ۶.۵ از ۱۰

پس از دو فصل لغو شد.

یه «ریچر» بدون ریچر! این سریال اسپین‌آف مجموعه محبوب «ریچر»*هستش؛ این بار یکی از شخصیت‌های فرعی محبوب سریال، یعنی **فرانسیس نیگلی** با بازی ماریا استن، میاد وسط ماجرا و داستان رو جلو می‌بره. ریچر؛ حضور کم، تأثیر زیاد! آلن ریچسون در نقش جک ریچر حضور خیلی محدودی داره، اما نبودنش چندان به چشم نمیاد. چون **نیگلی** بیشتر از اینکه بخواد یه چیز کاملاً جدید ارائه بده، سعی می‌کنه فرمول موفق **ریچر** رو گسترش بده. با یه سریال خشن، پرتحرک و شخصیت‌محور طرفیم که می‌خواد نشون بده نیگلی فقط دستیار ریچر نیست و خودش هم می‌تونه به‌تنهایی یه داستان کامل و جذاب رو جلو ببره. این اسپین‌آف شاید نتونه فرمول «ریچر» رو متحول کنه، اما به‌اندازه کافی عناصر آشنای اون دنیا رو با یه قهرمان تازه ترکیب می‌کنه تا بتونه داستان خودش رو سرپا نگه داره و مخاطب رو با خودش همراه کنه.

سیلوی، یه نویسنده سالخورده و نسبتاً منزویه که توی پاریس زندگی می‌کنه. برای پیدا کردن یه ایده تازه برای رمانش، شروع می‌کنه به زیر نظر گرفتن همسایه‌هاش از پنجره آپارتمان روبه‌رو. همسایه‌ها توی یه استودیوی تولید افکت‌های صوتی کار می‌کنن؛ جایی که صداهای مختلف رو برای فیلم‌ها می‌سازن، صداهایی که خیلی وقت‌ها اصلاً واقعی نیستن. همین موضوع کم‌کم تبدیل می‌شه به یکی از ایده‌های اصلی فیلم: از کجا بفهمیم چیزی که می‌بینیم و می‌شنویم واقعیه و کجاش ساخته ذهن ماست؟ سیلوی از چیزهایی که درباره زندگی آدم‌های اطرافش می‌بینه، شروع می‌کنه به ساختن یه داستان برای رمانش. اما وقتی آدام وارد ماجرا می‌شه، کم‌کم مرز بین داستانی که سیلوی توی ذهنش ساخته و آدم‌های واقعی‌ای که الهام‌بخش اون داستان بودن، از بین می‌ره. در واقع، داستانی که سیلوی برای خودش ساخته، کم‌کم اون‌قدر جدی می‌شه که از زندگی واقعی آدم‌ها جلو می‌زنه. و این دقیقاً جاییه که فرهادی فیلم رو از یه داستان ساده درباره حقیقت و دروغ فراتر می‌بره. سؤال اصلی اینه: آیا ما واقعاً حق داریم زندگی بقیه رو تماشا کنیم، درباره‌شون قضاوت کنیم و بعد چیزی که دیدیم رو تبدیل به داستان خودمون کنیم؟ حکم نهایی مـــــن (: اگه از فیلم‌های فرهادی و کیشلوفسکی خوشتون میاد، تریلرهای روان‌شناختی براتون جذابه و با فیلم‌هایی که با مرز بین واقعیت و خیال بازی می‌کنن حال می‌کنید، Parallel Tales ارزش دیدن داره. ولی اگه انتظار دارید با یه «جدایی نادر از سیمین ۲» طرف باشید یا دنبال یه تریلر کاملاً منسجم با فیلمنامه‌ای بی‌نقص هستید، احتمالاً فیلم یه مقدار ناامیدتون می‌کنه. در نهایت، Parallel Tales بیشتر یه تجربه جاه‌طلبانه درباره داستان‌گویی، خیال و مرز بین واقعیت و ذهنه تا یه شاهکار دراماتیک. امتیاز من: ۶.۵ از ۱۰ ایده: ۸/۱۰ بازی‌ها: ۸/۱۰ اجرا: ۷/۱۰ فیلمنامه: ۶/۱۰ انسجام: ۵/۱۰