بلاخره پخش شد اما دقیقا موقعی که احتمالا خیلی هامون نه سریال دیدن بهمون می‌چسبه نه هیچ کار دیگه‌ای ، انگار زمان بندی ها همیشه یه جای کارشون می‌لنگه ، امیدوارم اینم مثل فرانچایز های گذشته کیفیت مطلوب و داشته باشه

دمتون گرم ، تشکر بابت سرعت جواب دادن

دوستان امکان دانلود فیلم از سایت با وجود مشکل در اتصال به اینترنت بین المللی ممکنه ؟

دقیقاً ، نقدی هم بود صرفا با موضوع مرتبط با فیلم و اتفاقات مرتبط در همون مقطع با تکیه بر مستندات

به‌نظرم هرچقدر درباره نازیسم و فاشیسم فیلم ساخته بشه باز هم کمه. حجم جنایاتی که اون دوره به‌وجود آوردن انقدر عظیم و تکون‌دهنده بود که هر روایت تازه‌ای فقط بخشی از واقعیتو روشن می‌کنه. اتفاقاً همین یادآوری مداوم ضروریه؛ چون فراموشی همیشه بزرگ‌ترین فرصت برای تکرار تاریخ بوده.

هیچکس مثل وینس گیلیگان نمی‌تونه از پوچی‌ معنا خلق کنه و بعد خودش نابودش کنه. این سریال هم احتمالا یه سفر به ذهن این کارگردان بزرگه ، همون دنیای خاکستری اما اما این باز با ته‌‌مزه علمی تخیلی. بریم ببینیم استاد چه کرده

رفتنِ اسطوره‌های دوبله یعنی خاموش شدن بخشی از خاطرات نسل‌ ما. یادش گرامی

انیمیشن شاید یه تصویر کلی بده، اما اون ریزه‌کاری‌ها، جمله‌های دقیق و فکرهایی که بعد از خوندنش توی ذهنت می‌چرخه، فقط از خود کتاب میاد. جورج اورول با یه داستان ساده و نمادین، درباره‌ی قدرت، سیاست، فریب و ... حرف‌ می‌زنه. این فقط یه داستان درباره‌ی حیوانات نیست بلکه به نقد بسیار صریح از دنیای ماست ، خیلی چیزها هست که فقط وقتی خودت متن رو بخونی متوجه‌ش می‌شی. برای همین پیشنهاد من به شخصه اینه که کتابش و بخونید.

فارغ از پیام که فیلم سعی داشت به مخاطب برسونه که البته تا حدودی ناکام موند بهتره به یه سری نکات اشاره کنم ، این فیلم از نظر من یه کپی ناقص و بد از آثار کراننبرگ است ، کراننبرگ معمولاً به فناوری، کنترل بدن و پیامدهای تغییرات فیزیکی بر هویت فردی می‌پردازه ، و The Substance هم موضوعات مشابهی را بررسی می‌کنه. یه سری ایراداتی که به فیلم میشه گرفت اینه که فیلم تمرکز زیادی بر جلوه‌های ترسناک به جای توسعه شخصیت‌ها داره و این باعث میشه مخاطب طبیعتاً نتونه ارتباط خوبی بر قرار کنه ، ریتم کند در برخی بخش ها و قابل پیش‌بینی بودن و پیروی از کلیشه های ژانر وحشت باعث میشه فیلم نتونه طوری که شایسته است دیده بشه و به نظر مهم ترین بخشی که به فیلم آسیب زده و جای خالی اون به وضوح حس میشه اینه که فیلم فاقد پیچیدگی فلسفیه و عمق کافی رو نداره و به نظر من اگه به از خودبیگانگی در فلسفه اگزیستانسیالیسم ( باز تعریف هویت از طریق ماده ) و نهیلیسم _ نیچه که معتقد بود جامعه مدرن ارزش های حقیقی را کنار گذاشته و به ارزش های توخالی چسبیده است می پرداخت ، که البته تلاش شد از این فلسفه استفاده کنه اما تاکید بیش از حد به شوک بصری به جای عمق فلسفی موجب شد که فیلم نتواند طوری که شایسته است ارائه شود ، می تونست بسیار تفکر برانگیز تر و عمیق تر باشه اما حیف که این پتانسیل از دست رفت

بی سوادی هم بد دردیه