خیلی سریال خوبیه. دلم می‌خواست فصل دومی هم داشته باشه. ۶ قسمت بیشتر نداره با شخصیت‌هایی که هرکدومشون یه جوری عجیب و جالبن. حتما دانلود کنید.

بازی‌های سریال به طرز عجیبی روان و بامزه و واقعیه و حساس‌ترین مسئله‌ها و اتفاقاتی که می‌تونه با بازی بد خراب بشه، تبدیل می‌شه به لحظه‌های واقعی که انگار خودتون دارید تجربه‌ش می‌کنید. مثل اون قسمتی که (تو فصل دوم) سم و جول اسهال می‌شن چون جفتشون از یه غذا خوردن و وقتی رو توالت فرنگی نشستن با هم تلفنی حرف می‌زنن و تمام تلاششون رو می‌کنن که به روی خودشون نیارن که وضعیت چقدر بده. حالا تصور کنید این مکالمه‌ای که می‌تونه چندش و مسخره و بد پیش بره، تبدیل شده به یکی از بامزه‌ترین قسمت‌ها که تهش می‌رسه به صداهای ناجوری که پشت تلفن از همدیگه می‌شنون و باعث می‌شه سم و جول بیشتر از قبل با هم رفیق بشن. خلاصه که خیلی خوبه. بذارید تو واچ‌لیستتون. این-ا هم مفصل درباره‌ش نوشتم. https://virgool.io/@ShaghayeghAzami/somebody-somewhere-ywrajjokt0v3

فصل ۳ رو همین چند وقت پیش تموم کردم. درمورد اتفاقات ایرلند می‌گفت و مقایسه‌ش با چیزی که تو ایران داره اتفاق می‌افته و همچنان نادیده گرفته می‌شه، غمگینم کرد. به نظرم سریال خوبیه و ارزش دیدن داره. من کاراکترهای فرعی رو از اصلی‌ها بیشتر دوست دارم؛ مخصوصا خانواده‌ی Erin و Sister Michael.

از اون سریال‌های بامزه‌ایه که موقع شام و نهار می‌تونی تماشا کنی. طنز مختص بریتانیایی‌ها، بازی‌های خوب و به دور از اغراق یا بی‌مزه‌بازی الکی، با یه پدر و مادر پیر که خیلی حوصله‌ی مسئولیت‌پذیری ندارن و حسابی سربه‌سر پسر مضطربشون می‌ذارن. کاراکتر مادر با بازی (Dawn French) که یه کمدین ۶۸ ساله‌ست، عالیه. هرچی خرابکاری می‌کنه بازم نمی‌تونی دوستش نداشته باشی.

فیلم حال‌خوب‌کنیه. کمدی خوبی داره، سطحی و مسخره هم نیست. بذارید تو لیستتون.