یک سری کلیشه هایی در صنعت سینمای امریکا وجود دارند که یکی از اونها در این فیلم به عنوان تم اصلی استفاده شده است.
یعنی آدم هایی که انتخاب ها و تصمیمات احمقانه ای می گیرند که منجر به هزینه های سنگینی براشون می شه، و در واقع بیشتر از اینکه هیجان داشته باشه یه جورایی با اعصاب بیننده بازی می کنه. من اسم این کلیشه رو «کلیشه تصمیمات احمقانه» گذاشتم.
در خیلی از فیلم های هالیوودی این نوع کلیشه رفتاری رو به تنهایی یا به همراه تعداد دیگری از کلیشه های فیلم نامه نویسی و فیلم سازی میشه مشاهده کرد.
در این نوع کلیشه معمولا بازیگرا تصمیمات اشتباهی رو می گیرن که در دنیا واقعی به این اندازه وجود ندارد. و بیننده در جریان فیلم مدام در حال صحبت کردن ذهنی با بازیگران و هشدار دادن به اونهاست.
یک کاربرد سطحی این کلیشه شاید این باشد که جای روش های قدیمی تر آموزش های اخلاقی را پرکند، در دورانی که نصیحت کردن منسوخ شده و آدم ها از شنیدن نصیحت حس بدی پیدا می کنند، با نشان دادن نتایج فاجعه بار تصمیمات اشتباه، سعی در آموزش عمومی جامعه داشته باشد که با فرض اینکه منظور سازندگان این دسته فیلم ها از بکاربردن این نوع کلیشه چنین چیزی باشد، میزان استقبال یا خوشایند بینندگان از نصیحت شنوی غیرمستقیم بصری (به جای شنیداری) به سلیقه های متفاوت آدم ها در جوامع مختلف بستگی دارد. ولی من شخصا این مدل نصیحت پردازی جدید را هم نمی پسندم.
اما در مورد این فیلم اگر بخواهیم صحبت کنیم باید بگویم که دسته بندی ارایه شده خیلی دقیق نیست و این فیلم را بیشتر می توان یک فیلم داستانی - هیجان انگیز - خانوادگی ، به حساب آورد.
در کل فیلم خوش ساختی است.
داستان دارای انسجام خوبیه و ارتباط وقایع با همدیگر به شکل قابل قبولی حفظ شده است.
فیلم دارای تعلیق نسبی قابل قبولی هم هست و جریان قصه خیلی قابل پیش بینی نیست و داستان فیلم دارای کشش قابل پذیرشی هست.
بازیگردانی هنرپیشگان در سطح خوب و قابل پذیرشی است.
داستان فیلم دارای خطاهای منطقی (تضاد مفاهیم و وقایع) و اشتباهات قصه نویسی خیلی مشهودی نیست.
به دلایل روانشناختی (ارتباطات خانوادگی، جریانات عاطفی بین فرزندان با والدین و والدین با یکدیگر) این فیلم، از بین گروه های اجتماعی مختلف، قاعدتا بیشتر مورد پسند خانم ها باید قرار بگیرد یا مناسب تماشا به صورت خانوادگی باشد.

!!! خطر اسپویل !!! :
.
.
.
.
.

یکی دیگر از کلیشه های سینمای هالیوود هم که در این فیلم استفاده شده، رابطه بین زن و شوهری است که دچار اختلافات زیادی هستند و در آستانه جدایی قرار دارند و یک اتفاق (معمولا مشکل یا تهدیدی در خصوص فرزندان) آنها را مجددا در کنار یکدیگر قرار داده و اختلافاتشان را فراموش می کنند.
من اسم این کلیشه رو «کلیشه زوجین مجبور به ادامه» گذاشتم.

کاش اسم فیلم چیز دیگه ای بود خیلی بهتر بود چون یه جورایی خود اسم فیلم اسپویل میکنه فیلم رو
نقطه قوت فیلم بازیگراشه تا داستان
امتیاز من به فیلم 5/10

فیلم خوبی بود واسه یه بار دیدن
و به نظرم حرفش این بود که یه دروغ ساده که بعضیا راحت از کنارش میگذرن
باعث چه اتفاقات بدی میتونه باشه البته فیلم زیاد از حد پیاز داغشو زیاد کرده بود
ولی به نظرم همین نشون میده که دروغ در کل خیلی پیامدهای بدی میتونه داشته باشه

از نظر من فیلم اصلا جذاب نبود و داستان فیلم کاملا تخیلی و دور از واقعیت بود

سلام
سلامت باشید
برای یک بار دیدن می تونه خوب باشه !
امتیاز بنده : 5