#نقد فیلم Killing Faith (خطر لو رفتن ماجرا)
٭ دخترکی که دستان مرکباری دارد: انتخاب یک کودک که آنقدر کم سن و سال است که نمی‌تواند گناهی داشته باشد (معصومیت) ولی دستانی مرگبار دارد استعاره از واقعیت‌های انکار ناپذیری است که دلایل علمی کافی برای شرح رخدادشان در دست نیست.
٭ عقاید مذهبی: در فیلم شاهد سه گونه عقیده مذهبی هستیم:
۱) کاتولیک‌ها: بر حسب گذشته تاریخی‌شان، ایشان ترسایان هستند که از ترس فرود در جهنم به خدا ایمان دارند و چون دلیل علمی مشکل دخترک را نمی‌دانند باور دارند که شیطان تسخیرش کرده است پس باید کشته شود یا از شهر دور شود یا توسط کشیش [ریاکاری] که ادعای بیرون کشیدن شیطان را دارد از بند شیطان رها شود.
۲) یهودیان (نشانه حضور ایشان، شمعدانی است نزدیک کومه آتش آن خانواده‌ای که یک پیرزن سرپرست آن خانواده است و مردی که چهره‌اش را با کیسه‌ای پوشانده): بر حسب گذشته تاریخی‌شان تب طلا اندوزی سبب شد تا به آمریکا سفر کنند و به هر کاری دست می‌زنند (رباخواری، راه اندازی کاباره‌ها، خانه‌های عفاف و ...) که در شرایط سخت حتی آدم خواری هم می‌کنند (در فیلم نشان داده شد که از کودک مرده‌ای شام درست کرده بودند). ایشان باور دارند که آمده اند تا بر دیگران آقایی کنند.
۳) سرخپوستان: بر حسب گذشته تاریخی‌شان باور دارند که طبیعت روح بزرگی است که روح ایشان نیز بخشی از آن می‌باشد و بزرگترین قدرت از دل طبیعت ریشه می‌گیرد و دستان دخترک، جادویی دارد که آنها را به آن روح بزرگ متصل می‌کند.
٭ خرافات نابودگر تمدن‌ها: فیلم به زیبایی هر چه تمام‌تر نشان می‌دهد که خرافات چه بلاهایی بر سر مردمان قوم‌های گوناگون می‌تواند بیاورد. همان خرافاتی که بنی اسرائیل را از یک حکومت قدرتمند به مردمانی آواره تبدیل کرد، حکومت ساسانی و صفویه را در ایران به زانو کشید و نسل مایاها و آزتک‌ها را در قاره آمریکا به نابودی کشاند.
نتیجه گیری خاص:
اگرچه دستان مرگبار دخترک در فیلم یک واقعیت انکار ناپذیر است که البته در حد استعاره موضوعی قابل قبول است وی به نظر می‌رسد که نویسنده و کارگردان به باورهای مذهبی به گونه‌ای تاخته اند که گویی خداباوری را به چالش کشیده باشد.

نویسنده مشهور ژانر ترس،استیون کینگ، از این فیلم تمجید کرده و صحنه‌ی آغازین آن را «به‌راستی شوکه‌کننده» خوانده!
فیلم فضایی “غریب، فلسفی و آرام‌سوز” داره — چیزی بین The Witch و The Power of the Dog.
Killing Faith فیلمی برای همه نیست. تماشاگرانی که به دنبال اکشن یا ترس آنی‌اند، احتمالاً از ریتم آرام و فضای سنگین آن خسته می‌شوند. اما برای بیننده‌ای که به تأمل، استعاره و جهان‌های اخلاقی خاکستری علاقه دارد، این فیلم تجربه‌ای نادر و ارزشمند است — سفری به قلب تاریکی، جایی که ایمان نه می‌کُشد و نه نجات می‌دهد، بلکه صرفاً می‌سوزاند.

________________امکان اسپویل____________
(کارگردان فیلم)Crowley نه ایمان را محکوم می‌کند و نه علم را منجی می‌داند. در عوض، ما را به نقطه‌ای می‌برد که هر دو به بن‌بست می‌رسند؛ جایی که نجات، نه در کلیساست و نه در ابزار جراحی، بلکه در پذیرش ناپایداری حقیقت.

این فیلم چی میخواست بگه کسی فهمید بگه ما هم بدونیم

دوبله لطفاً

خوب نیست