فیلم قشنگی بود ولی من با اخر داستان مشکل داشتم غیر واقعی بود

خوب بود واقعا ارزش دیدن داشت

چه دوبله مزخرفی

قشنگ بود.

عالی بود لذت بردم

انصافا فیلم خوبی بود خوشم اومد

عالی با بازی ملکه سیدنی سوینی

کیت (جولیان مور) یه مادر خیلی مظلومه که تو مزرعه اسب‌هاش زندگی می‌کنه و سعی می‌کنه با خاطره همسر مرحومش کنار بیاد. همه چی خوبه، تا اینکه دخترش کلیر (سیدنی سوینی) مثل آتش‌نشان از در می‌پره تو، در حالی که انگار از صحنه قتل برگشته!
کیت هم که به‌جای اینکه زنگ ۱۱۰ بزنه، سریع می‌ره رو مود مادر قهرمان و می‌گه: «نگران نباش عزیزم، جسدو می‌سوزونیم، ما خانوادگی زیاد آتیش روشن می‌کنیم!»
وسط ماجرا، یه خلافکار به اسم جکی هم وارد داستان می‌شه که بیشتر شبیه فروشنده دزدکی فلافل می‌مونه تا آدمکش! ولی خب، چون تو فیلمه، همه بهش می‌گن «خیلی خطرناکه!» حتی یه اسبم ازش می‌ترسه.
وضعیت از اینجا به بعد قشنگ می‌ره رو دورِ «فیلم‌های شبکه آی‌فیلم»: دروغ، پنهون‌کاری، آتیش زدن طویله، و آخرشم انداختن تقصیر گردن جکی بدبخت!
در نهایت:
دختره: مامان ببخشید!
مامانه: عزیزم مهم نیست، فقط قول بده دیگه آدم نکشی
دوربین: روی صورت کیت زوم... قطع تصویر
---
نتیجه اخلاقی: هر وقت حس کردی کارت در اومده، فقط کافیه مامانت مثل جولیان مور باشه! اون‌وقت نه پلیس، نه قاتل، نه حتی خود زندگی حریفت نمی‌شن!