فیلم واقعا خیلی شلخته هست بازیگرها بیشتر شون اصلا بدون هیچ معرفی وارد فیلم شدن و یهو از فیلم ناپدید میشن یه قسمتهایی فیلم سیاه سفید هست و قسمتی ازش یهو رنگی میشه .خیلی غمگین و تاثربرانگیز هست این فیلم و بقول یکی که نقد کرده بود واقعا بی رحمانه ترین بیوگرافی از یه بازیگر بزرگ ساختن و به خیلی از جنبه های زندگی مرلین مونرو نپرداختن .

یسری چیزاش بر اساس بیوگرافی نبود. ددی ایشو رو هم چاشنیش کردن واسه مخاطب بیشتر. اتفاقا زیاد از حد وارد احساسات مریلین شده بود. کتاب 'خاطرات من' مریلین جذاب تر از این فیلمه

حیف وقت و ترافیک اینترنت

فیلم خوبی نبود شاید مرور اتفاقات ناگوار زندگی این بازیگر بوده .اما شخصیتش چی ؟تفکراتش چی ؟
درسته که مرلین شخصیت نمایشی داشته
اون فکر میکرده اگر احمق به نظر برسه دوست داشتنی میشه
که خب درسته اما به چه قیمت ؟ ناراحتی از احمق بودن ؟چرا دنبال دوست داشته شدن بوده ؟؟؟
اما دلایلش از این رفتار و اهدافش چی بودن ؟
انگار سرگذشت یک عروسک بی اختیار در دست چندین بچه اتفاقا اونا شخصیتای خودشونو داشتن بود
در صورتیکه باید بیشتر از همه به شخصیت مرلین میپرداخت .

حتی کسایی که زمان مرلین مونرو زندگی می کردن و از نزدیک اون رو دنبال می کردن نمی تونن شکوه و عظمت اون استوره را تعریف و دربارش صحبت کنن. گاهی بهتره به یکسری خاطرات دست زده نشه هرچند نت فلیسک تخصص خاصی در ریدن به این چیزها داره. مثل کاری که با انیمه دفترچه مرگ کرد و ازش یک فیلم ساخت. سریال دد نوت بقدری قوی بود که حتی با فیلم فاجعه بار نت فلیکس هیچکس اون فیلم را در ذهنش نگه نداشت

من این فیلم رو ندیدم ولی با توجه به نظرات دوستان عزیز و ارجمندی مثل miamix212 بنظر میاد دیدن یا ندیدن فرقی نمیکنه، میخوام از تجربه بقیه درس عبرت بگیرم :)

فیلم چنگی به دل نمیزد
کامنت بی نظیر کاربر miamix212 عزیز تمام نکات رو مطرح کرد .
فیلم بیشتر روایت خاطرات جن*سی مریلین مونرو بود تا زندگی کاری و حرفه ای
روایت بسیار ملال آور و کند بود و اصلا جذابیت نداشت ( به اینکه غم انگیز بود ایرادی وارد نیست ) و از سویی دیگه انقدر سریع روایت میکردن که شما به هیچ انسجامی نمی رسیدین توی داستان ، شخصیت اصلی عرض بیست دقیقه عاشق میشه بعد طلاق و دوباره ازدواج میکنه
داستان صرفا به جنبه منفی زندگی میریلین علی الخصوص موارد جن*سی و روابط عجیبش می پردازه به جای اینکه اقدامات مثبت اون از جمله تلاش هایی که برای کسب جایگاه واقعی ایش در هنر سینما و نشون دادن خودش به عنوان بازیگری خوب و نه صرفا زنی بلوند کرد یا اقدامات اجتماعی یا اینکه این شخص دومین زن تاریخ سینما هستش که استودیو فیلمسازی تاسیس کرد و ....
اگر شما این اثر رو ببینید و اطلاعات چندانی از این شخص مهم تاریخی نداشته باشید تنها تصوری که از این روایت غمگین براتون ساخته میشه یه زن عیاش هستش که هویتی نداره و هر بار از سوی مردان مختلف امتحان میشه یا اون ها رو امتحان میکنه و یک درصد از هنر این زن و اقداماتش هیچ چیز متوجه نمیشد .
حتی نکاتی که در مورد روابط این شخص مطرح میشه اصلا ادله محکمی ندارند و صرفا احتمالات هستند یعنی در واقع تمام اثر بر روی احتمالات بنا شده
به هیچ عنوان هدف فیلم از اینکه بعضی صحنه ها رنگی بود و بعضی سیاه و سفید نفهمیدم و به نظرم بهتر بود تماما سیاه و سفید یا تماما رنگی
فیلم برداری و قاب بندی و موسیقی متن خوبی در اثر وجود داره و کلا از دید فنی اثر قابلی هستش .
اما بهترین نقطه قوت فیلم بازی آنا دی آرماس هستش که به نظرم لایق نامزدی اسکار هست . واقعا درخشان بود از همه نظر تلاش کرده بود و حتی میتونم بگم تونسته بود شبیه شخص مونرو باشه : میمیک ، لهجه و رفتار و ... واقعا دست مریزاد داره
در مجموع من انتظارات بیشتری داشتم و انتظارات یک درصد هم برآورده نشد .
فیلمی نیست که من پیشنهاد کنم به کسی
امیدوارم اگر دیدید ، لذت ببرید .

حضور چند ثانیه ای بیلی وایلدر >>>> کل فیلم

همه فیلم یک طرف . این بخشی که سیاه سفید میشد د.باره رنگی میشد من سر درنیاوردم به خاطر چی بود. در کل خیلی جالب نبود و بیشتر دلم به حال مرلین مونرو سوخت

به نظر من اگر قصد کارگردان ساختن یک فیلم زندگینامه ای از یکی از معروفترین خواننده و بازیگرهای تاریخ و یک آیکون مثل مرلین مونرو بوده , مثل سایر فیلمها در این ژانر مثل الویس , walk the line , وسایر فیلمهای در این ژانر ,.. این فیلم یک شکست فاحش هست...سالها همه منتظر ساخته شدن یک اثر خوب و عالی در باره زندگیه پر فراز و نشیب یکی از ستاره های بزرگ هالیوود یعنی مرلین مونرو بودند, اما این فیلم این خواسته رو برآورده نکرد پر بود از صحنه های بی ربط و تکراری , سقط جنین, تجاوز, بلوند احمق, دو قطبی بودن مرلین...یه بخش کوتاه از شایعه ارتباطش با کندی که معلوم نیست توی عالم خیال داره اتفاق میافته یا واقعیت..فیلمبرداری عجیب غریب و بی معنیه فیلم...
خلاصه فیلم مخاطب عامه پسندی نبود مثل الویس...فیلمی که هم مخاطب عامه رو راضی کنه و هم منتقدان رو...ولی خداییش آنا د آرماس بسیار عالی نقش مونرو را بازی کرد. تنها نقطه مثبت فیلم.
این فیلم بیشتر یک فیلم مخاطب خاص بود و فیلم جشنواره های هنری مثل کن و ونیز...
هنوز سینمای هالیوود یک فیلم خوب و عالی به مرلین مونرو بدهکاره

چرت

این فیلم مخاطب عامه نیست و با اینکه مشخصا داره زندگی مریلین مونرو رو روایت می کنه، از خیال و عناصر بصری و سینمایی استفاده می کنه، که با دیگر فیلم های بیوگرافی معمول که میشناسید متفاوتش میکنه.

نقاط مثبتش فیلمبرداری، موسیقی، اتمسفر سازی، بازی بازیگر ها و همچنین جاه‌طلبی و دید هنری کارگردان برای ساخت یک اثر هنری از زندگی این آدمه، تا فقط یک روایت عادی.

نقاط منفیش اینه که فیلم بیشتر روی تجربیات منفی مریلین و سوء استفاده هایی که ازش به عنوان زن جذاب و سمبل زیبایی میشده تمرکز داره تا زندگی حرفه ای-هنری و اهمیتش در دنیای سرگرمی، و همچین هوش و ذکاوت و آی.کیوی بالای او که اصلا در فیلم نشون داده نمیشه. همچنین کاراکتر های ثانوی به خوبی معرفی ‌نمیشن، و فیلم بدون دلیل خاصی بین رنگی و ‌سیاه‌و‌سفید سوئیچ می کنه.

در مجموع فیلم غمبار و متأثر کننده ایه و ممکنه تحملش برای بسیاری سخت باشه، ولی به نظرم فیلمی نیست که راحت ازش گذشت و حداقل به خاطر تلاش چندین ساله کارگردان برای ساخت یک اثر آرتیستیک باید برای حداقل یکبار تماشاش کرد.
7/10

رده سنی NC-17 !!

خوب بود؟

عالی