«یک مامان مذهبی و قانون‌مدار که حتی برای پارک دوبل عذاب وجدان می‌گیرد، ناگهان مجبور می‌شود برای نجات دخترش، وارد دنیای سرقت حرفه‌ای شود. تیمش؟ یک دوست قدیمی با مهارت مشکوک، یک تازه‌کار که بیشتر به درد فیلم‌های اکشن هندی می‌خورد، و خودش که تجربه‌اش از جرم در حد گم‌کردن کتاب کتابخانه است. نتیجه؟ ترکیبی از سرقت، استرس، و دعاهای مکرر وسط عملیات.»
جوری که انگار Ocean’s Eleven با یک گروه جلسات کلیسایی قاطی شده باشه!
ارزش دیدن دارد اگر: از ژانر سرقت (heist) با قهرمان‌های خاکستری خوشتان می‌آید، بازی قوی و احساسی می‌خواهید (لراتو موبلاش عالی کار کرده)، و بدتان نمی‌آید وسط هیجان، کمی هم بحث اخلاقی و انسانی ببینید.
شاید کمتر بپسندید اگر: انتظار نوآوری عجیب‌وغریب دارید یا تحمل ندارید دوباره همان فرمول «جمع کردن تیم – نقشه – اجرا – پیچ غیرمنتظره» را ببینید.

به زبان ساده: اگر دلتان یک مینی‌سریال کوتاه، پرتعلیق و بازی خوب می‌خواهد، بله ارزش دیدن دارد؛ ولی اگر دنبال انقلاب در ژانر هستید، اینجا خبری ازش نیست.