کلیت تکراری ژانر: این داستان در میان تعداد فراوانی از سریال‌های مشابه قرار می‌گیرد و وجه متمایزکننده قوی نداره.
ریتم کند: داستان دیر راه می‌افتد و شتاب کافی برای نگه‌داشتن مخاطب ندارد.
عدم جذابیت لازم در اسرار و تنش‌سازی: پرده‌برداری‌ها در قالبی قابل پیش‌بینی و بی‌هیجان اتفاق می‌افتد.
اگر دنبال یه سریال پرکشش و هیجان‌انگیز مثل Big Little Lies یا Sharp Objects هستی، شاید The Family Next Door برات ناامیدکننده باشه؛ چون داستان ریتم کندی داره و رمز و رازها خیلی دیر و بدون شوک بزرگ آشکار می‌شن.
ولی اگر برات فضای تصویری خوش‌رنگ، شخصیت‌پردازی‌های روانشناختی، و بازی‌ خوب بازیگرها (به‌ویژه Teresa Palmer و Bella Heathcote) مهمه، می‌تونه تجربه‌ی قابل‌قبولی باشه.