یکی از بدترین فیلم ها اونم به طول سه ساعت، بدترین بخش فیلم بازی بازیگرها بخصوص بازپرس نقش اصلی فیلم بود. یه نیمچه داستانی داشت ولی به شدت شعار زده شبیه تله فیلم های ساخت صدا و سیما شده بود ولی با مضمون برعکس، جالبه که برای اسکار فیلم خارجی زبان هم نامزد شده بود. امیدورام در آینده وقتی خواستیم تاریخ این روزهایی که گذروندیم رو روایت کنیم اول به زبان هنری ای که میخوایم از اون قالب صحبت کنیم مشرف باشیم و مطابق جذابیت های سینمایی فیلم بسازیم بعد ببینیم تو این مدیوم میخوایم چه چیزی رو دنبال کنیم. اگر ازش تعریف شنیدید دانلود کنید و هی بزنید جلو تا تموم شه حداقل داستان دستتون بیاد

نسبت به زمان خودش باید فیلم رو مقایسه کرد برای ژاپن اون زمان یک تولید بزرگ و پر هزینه بوده. از نظر داستانی خطی و روتین هست، عملا زبان نشان و رمز نداره حتی نسبت به فیلم های کروساوا هم رندتر هست احتمالا میخواستن عوام رو هم جذب کنند تا فیلم هزینه ش رو برگردونه. اما چرا این فیلم انقدر ماندگار شده؟ شاید این نوع روایت خارج از چهارچوب در زمان ما خیلی رواج داشته باشه اما نسبت به فیلم های کلاسیک یک نوع شکستن هنجارهای استودیو های فیلمسازی بوده، اما اونطور که ازش انتظار داشتم منو جذب نکرد. برعکس فیلم های کلاسیک فیلمی نیست که چندبار ببینش و هربار متوجه مفاهیم جدیدی ازش بشی یک بیگ پروداکشن با چاشنی اکشن بود اما از یک کارگردان مهم

فیلم جوایز زیادی برده مهمترینش از نظر من نخل طلای کن هست. 2 ساعت و 30 دقیقه زمان زیادی هست اما نه برای یک درام خوب، با اینکه اساسا بی حوصله هستم در تمام مدت تماشای فیلم جذب شده بودم، اشتباه نگیریم فیلم ریتم کندی نداره اتفاقا در هر صحنه حوادثی رخ میده و حقیقت مثل یک پازل تکمیل میشه اما تکه آخر پازل برای تماشاچی چیده نمیشه و این تماشگر است که باید نظر بده یک قتل اتفاق افتاده یا خودکشی بوده در واقع بیننده قضاوت کننده نهایی است. ما با مرگ یک انسان همزمان با از هم پاشیدن یک زندگی روبرو هستیم انگار سقوط در نام فیلم یک ایهام هوشمندانه داره، آیا بازیگر زن قبل از مرگ همسرش امید را در وجود مرد کشته بود؟ یا در واقعیت باعث مرگ او شده بود؟ از طرفی دیدن کشمکش های زندگی زناشویی و قضاوت اون در نهایت باعث میشه ما به جای قاضی دادگاه حکم نهایی رو صادر کنیم. از دیدن فیلم لذت ببرید

مرسی از والا مووی چه سریع

لوئی بهترینه تنها کسی که میتونه منو بخندونه سریالش هم عالیه ببینید

یکی از شاهکارهای دهه 90 هست چندتا توصیه برای دیدنش دارم، اول اینکه حوصله کنید و فیلم تا آخرش ببینید به سوالاتتون جواب داده میشه کارگردان هیچ نمای بیهوده ای قرار نداده، دوم اینکه بعد از تماشای فیلم حتما یک نقد بخونید و اینجوری جذابیت کار کاملا براتون آشکار میشه. توضیح نمیدم که اسپویل نشه اما اگر کامل ببینید از شیوه روایت کارگردان و بازی ایرن لذت خواهید برد.

از فیلم های برجسته موج نوی فرانسه هست، میگن تا حدی برگرفته از تجربه شخصی کارگردان بوده. فیلم دنیای کودکان و لطمه هایی که از والدین متحمل میشوند رو به خوبی نشون میده. تاثیری که مدرسه با آموزش یکسان بر بچه های دنیای مدرن گذاشته در نهایت متاثر خواهید شد و این احساس به خوبی به شما منتقل میشه

ببینید و لذت ببرید از فیلم های خوب کلاسیک

تنوع سبک در کارهای زینمان واقعا کم نظیره از وسترن گرفته تا تاریخی و حتی جاسوسی و... اول از همه برای درک بهتر این فیلم باید داستان هنری هشتم و توماس مور رو کمی مطالعه کنیم در حد ویکیپیدیا کافیه برای این فیلم. پرداخت شاعرانه ای کرده کارگردان و باعث شده دیدن این فیلم لذت کافی ای از روایت این واقعیت تاریخی بهمون میده.

من تعریف این فیلم رو زیاد شنیدم، فیلم خوش ساختی بود البته ریتم خیلی کندی داشت، سکوت های بین دیالوگ ها که جزو سنت های گفتاری ژاپنی هاست اذیت کننده بود ولی باز چیزی از کیفیت فیلم کم نمی کرد. اما داستان، به نظرم برای درک بهتری این فیلم باید حداقل پدر و حداکثر پدر بزرگ باشید تا بتونید اون ارتباطی که باعث محبوبیت فیلم شده رو درک کنید. گذاشتم جزو آرشیو باشه تا سال های بعد دوباره ببینمش