بنظر من در قسمت های قبلی حجت بر مخاطب تمام شده بود (هرچه باید میدیم رو دیدیم: خلق موقعیت های دلهره آور هوشمندانه، کارگردانی منحصربفرد جان کرازینسکی؛ بازی جذاب امیلی بلانت) واقعا نیازی به این پیش درآمد نبود... درسته که اکشن درگیری با بیگانگان همچنان جذابه ولی این قسمت برای من درامای تعامل های انسانی بود ! این فیلم برای آخر هفته های "فیلم + پیتزا" بد نبود.

ابیگیل کاراکتر پیچیده ای نداره, راستش بطور ناشیانه ای همزمان احساساتی، نمکی، لوس و کج خُلقه... ترکیب بی ثباتی که ابتدا مخوف و قدرتمند نمایان میشه و رفته رفته متوجه میشیم دیگه اطمینانی به مهارتهاش نداریم... هرچند بازی آلیشا ویر (ابیگیل) بد نیست. ما طرفدارهای ژانر وحشت انتظارات مخوف-تر و پیچیده-تر و بدیع تری از خلق ترسی پایدار داریم؛ اما کارگردان و نویسنده تصمیم گرفتن با یک سناریوی لنگ و باگ-دار مارو صرفا سرگرم کنن و حتی گاهی بخندونن.

حرف آخرو اول می زنم : همونقدر که منتظر هستید از دیدن یک فیلم آخرالزمانی هیجان زده و کیفور بشید قراره ناامید و پشیمون بشید... بجاش چیزی که قراره مغزتونو تکون بده «لزرشِ دوربینه» و دیگه خبری از اون نیکلاس کیج دیوانه و غیرقابل پیش بینی نیست، از بازی قابل قبولِ باقی بازیگران و طراحی هیولاها که بگذریم، شما بوقتِ خلق موقعیت همچنان سردرگم هستید که «هان ؟ چی شد؟»...

کاش می تونستم 100 بار لایکت کنم. میدونی که چرا

از نظر من X یک فیلم ترسناکِ خوب نیست. یک اسلشرِ کلاسیکه با کاراکترهایی (که هیچ یک از آنها به طور خاص دوست داشتنی نیستند و داستانی برای گفتن ندارند) که صرفا برای سلاخی ساخته شده اند و کاملا قابل پیش بینی حذف می شوند... X یک تورِ وحشیانه و ترسناکه و برای خشونتِ خونین و تهوع آور، ادبیات و محتوای ج*ن*س*ی و برهنگی، در رتبه R است. فقط در صورتی که طرفدار ژانر ترسناکِ دهه 70 هستید، توصیه اش می کنم؛ در غیر این صورت قرار نیست بهتون خوش بگذره. {امتیاز من 5 از 10}

اگر سطح توقع زیادی از ژانر وحشت ندارید و به نوع کلاسیکش علاقمند هستید، ممکنه «روزشمار کریسمس» رو بپسندید. در نمایشِ مرگ کاراکترها و خیزِ ترس، کمی ضعیف بود، ولی بازی زنِ داستان قابل قبول و گیراست... امتیاز 6.4 بسیار زیاده، به نظر من 4.5 منصفانه تره!

جدا که تحول عظیمی در صنعت سینما، چرت و پرت گویی بصورت بداهه و سناریوی بی سروته بود! ممکنه همون چند دقیقه اول فکر کنید در پس این ناپدید شدن یک داستان منطقی و هیجان انگیز نهفته است؛ ولی با پرسه زدن های طولانی از این خانه به اون خانه و تعقیب های طولانی و معلق ... بزودی از فیلم دست می کشید. کلا همه در این فیلم بداهه کار کردند: فیلم بردار، نویسنده، تدوین و ... خلاصه سگ زدو گربه رقصید، جیمز مکووی هم ر*د...

اگر طرفدار فیلمهای جادوگری هالیوودی مدل عجی مجی لا ترجی هستید، هلبندر از سینمای مستقل با بودجه کم، برای شما جنبه ی سرگرمی نخواهد داشت، بدونید که داستان کند پیش میره (اما روندش بهتر و بهتر میشه و در نهایت تاثیرش رو میذاره)؛ باید سطح توقع رو از هالیوود بالاتر برده و طرفداری حقیقی در ژانر وحشت باشی، بلکه از کاوش در این فیلم لذت ببرید. جلوه های صمعی بصری، تدوین و همچنین موسیقی فیلم، رضایت بخشه. بازی توبی پوزر (مادر) برای من دوست داشتنی و حرفه ای بود، کلا که تیم آپِ خانوادگی جالبی هستند (کارگردان و بازیگرها)؛ از کار قبلیشون هم بدم نیومد (The deeper you dig) ولی هلبندر بهتر بود. {حالا همش یک ساعت میخواید وقت بذارید، ببینیدش دیگه}

این یکی از فیلم های تاپ آلمودوار نیست، اما داستان زیبا (هرچند کمی نامرتب) و بازیگران جذابی داره. تصمیمات جسورانه، مخاطرات عاطفی، حس عشق و همدلی در داستان، بسیار پررنگه... در یک کلام : فیلم هرکجا که در داستان شکست میخورد در بازیگری برنده است XOXO {پ.ن.همراه با یک داستان فرعیِ کوتاه که اشاره به حافظه تاریخی مردم دارد، اینکه چگونه از دوره تیره و تار جنگ داخلی اسپانیا و تلفاتش، یاد می کنند.}

انسان ها دشمن گنج ما هستند یا حرص و طمع؟؟؟ تا حالا ظاهرِ زک افرون رو اینقدر چلغوز و نکبتی (ولی باحال) ندیده بودم! اجرای رول، کلاس متفاوتی از بازیگری داشت. (کلا مجبورید فقط زک رو ببینید و دوتا نقش مکمل که کراهتِ منظر و حماقتِ این کاراکترها جالبه) داستان شاد نیست شبیه معما هم نیست، روند کند و یک چرخه منطقی دارد؛ سراسر تعلیقه... باب سلیقه ی من نبود ولی اگه شما اعصاب قوی و تابِ آهسته سوزی رو دارید شاید به اندازه من زجر نکشید. واسه محک زدن صبرتون ببینیدش، که خداوند با صابرین است.