از متاکریتیک گرفته تا imdb فعلا همه نقدهاش زرد بوده و اونو در مجموع اثری ضعیف، کلیشه ای و خسته کننده توصیف کردن. باتوجه به نقدها بارزترین ویژگیهاش همون لحظاتی که زیبای های کبک سیتی رو نشون میده و چند لحظه خنده دارشه.
داستانم در مورد یه مرد خوش شانس و نچندان با استعداد و جذاب و عصبی که عاشق یه زن جذاب و مهربان و با استعداد میشه (عکس خودش) از بخت خوبش اون زنه هم عاشقش میشه. اما بعد مدتی درست قبل اینکه رابطه شون رسمی بشه، دختر میره به زادگاهش برای مصاحبه شغلی، از قضا رئیس اونجا معشوقه سابق دخترست که البته اونم زنه.
برای درک کلیشه ای و قابل پیش بینی بودنش همین بس که از کاور فیلمش هم میشه تهش رو فهمید. لپ کلام و شعار فیلمش هم اینکه همیشه مردا استریت تو نبرد عشقی (سر یه زن) پیروزند حالا هر چقدرم میخواد رقیب عشقی همجنسگراش، زیباتر، پولدارو معروفتر باشه. البته بیخود هم نمیگه اخه هنوزم طبق امار همینطوره :)

داستام فیلم از این قرار هست که گوردون، یه معلم انگلیسی دوست‌داشتنی در بروکلینه، حسابی خوش‌شانس هم بوده. یه دختر فرانسوی عاشقش شده و اون هم حسابی عاشقش شده. اما وقتی این دختر فرانسوی برای شغل سرآشپزی در شهر زادگاهش، کبک سیتی، مصاحبه میده، آینده‌شون نامشخص میشه. بدشانسی گوردون اینه که رئیس آینده‌ی اون دختر قبلاً عاشقش بوده، یه سرآشپز مشهور با چشم‌های آبی و برنامه تلویزیونی پرطرفدار هست