حیف وقت که تلف کردم
پسر اول فیلم هنوز از راه نرسیده میره زیر زمین
اونم آخه یه بچه که از تاریکی میترسه رو چه حساب تنهایی میره زیر زمین
واون زنه هم که افتضاح بازی کرد
خیلی خیلی مزخرف نگاه نکنید

اشغالترین فیلم بود که تا بحال دیدم الکیاینترنت حروم این مضخرف نکنید واقعا بی سر و ته و بدون هیچ هیجانی از من گفتن بود خود دانید اگه دانلود کردین بعدا سر حرف من میان...

بسیار فیلم بیخودی بود موجود داخل فیلم هم شبیه این استاپ موشن ها بود
نظر من اینه که اصلا براش وقت نذارید منم فقط بخاطر زیرنویس عالی اقای nested عزیز که بچه های همین سایتن و خیلی زیر نویسهای عالی و کاملی دارن بود که تا آخر نگاه کردم
در کل از دید من هیچ حرفی واسه گفتن نداره

خیلی چرت و بی محتوا بود .. امتیازش ۲ هم زیاده

# نظریه
این فیلم یک نظریه دارد که البته به نظر بنده، ناقص است. نظریه به شرح زیر است:
«در مواجهه با مشکل، ترس یا غرممکن‌ها، با آنها همساز شو»
در این خصوص، پایان فیلم کاملاً گویا است ولی مثال دیگرش این گونه است که:

... تصور کنید دختری در دریا گرفتار شده و تلاش می‌کند خود را به قایقش برساند ولی پیش از آنکه بتواند کاملاً سوار قایق شود، کوسه‌ای یک پایش را جدا کند سپس در حالی که از درد به خود می‌پیچد و در حال خون ریزی شدید فریاد می‌زند به خود بگوید:
این رفتار طبیعی کوسه است و امروز توانست غذایش را بدست آورد پس خدا را شکر چون هنوز یک پای دیگرم سالم است! ...
چنین رفتار و کرداری به شدت عجیب است و پذیرش آن برای ما بسیار مشکل خواهد بود.

به خیال بنده این یک نظریه، یک موضوع روانشناسی نیست بلکه ناشی از یک نوع ایدئولوژی است. شکل درست آن که در بیشتر ادیان الهی (به جز مسیحیت کاتولیک) رایج است به قول معروف همون: «نهی از منکر» است به معنای واقعی یعنی چشم پوشی از اشتباه یا رفتار عصیانگر در معنای کاملش یعنی «فراموش کردن شیطان» به عبارت دیگر در بیشتر ادیان اظهار شده: «... به جایی که نور هست روی گردانید که خود به خود تاریکی از آنجا رویگردان شده!»

ولی در مسیحیت کاتولیک این موضوع وجود ندارد بلکه آنها اعتقاد به مبارزه با شیطان دارند. در قرون وسطی خیلی‌ها را به جرم جادوگری (رفتار شیطان پرستانه) در آتش سوزاندند در ادبیات کهن فارسی به این دسته از مسیحیت، «ترسایان» گفته می‌شد زیرا ایشان از ترس تاریکی و شیاطین بود که به درگاه خدا دعا و نیایش می‌کردند. در این فیلم تلاش می‌کند بیان کند که در حالی که چنین ترسی هنوز وجود دارد و در آینده نیز تکرار خواهد شد، بهتر است با گرویدن به منشأ ترس، خود را از ترس رهانید و آرامش را بازگرداند که نوعی دیدگاه «خدا ناباوری» است زیرا ترس ناشی از عقلانیت است و برای گریز از چیزی است که با منفعت شخص، در تضاد است حال اگر منشأ ترس به منفعت شخص تبدیل شود این به معنی تغییر الگوی رفتاری و مبانی ارزش‌های معنوی و اخلاقی در جامعه است.

این دیگه چه مزخرفی بود من دیدم

خیلی خیلی