فیلم هنری بود و غمگین ، ازونا که ذهنتو درگیر میکنه و با کارکتر احساس همدردی میکنی

من سر این فیلم قلبم تکه تکه شد و جونم درد گرفت...
توی عمرم هیچوقت با یک سینمایی انقدر احساساتی نشده بودم و انقدر گریه نکرده بودم
به پهنای صورت اشک ریختم و تا چندین ساعت تو فکرش بودم، تو فکر اون درد
ادی ردمین در کمال تعجب نه برای فیلم اُسکار بُرد و نه حتی گلدن گلوب ولی ما یکی از بهترین پرفورمنس‌های زیبای سینما رو در این فیلم میبینیم
داستان دربارهٔ آینار وینر یا بهتره بگم لیلی آلبه هست، نخستین ترنس دنیا
نخستین فردی که میفهمه این جسم... جسم خودش نیست و کسی که درونشه کس دیگه‌ای هست
انگار این درد و غم و زندگی دردناک لیلی آلبه به تمام ترنس‌های دنیا نسل به نسل انتقال پیدا کرده و تمامی اون‌ها تا به خود واقعی‌شون برسن درد رو زندگی میکنن
بمیرم براتون واقعاً
فیلم رو به هیچ عنوان از دست ندید :(

فیلم بدی نیست اما با ندیدنش هم چیزیو از دست نمیدید.
بنظرم خسته کنندست-__-