سلام و درود به همه خوانندگان دوست داشتنی!
پیش از این که درباره ی فیلم بگم و فیلم رو ببینید باید یه کم درباره ی خیال پردازی بدونیم. خیلی از آدم ها در روز خیال پردازی های خودشون رو دارن. یا خودشون رو یه شخصیت دیگه می بینن یا توی خیال خودشون زندگی دلخواهشون رو می سازند و... با این که روانشناسی خیال پردازی رو یه مشکل نمیدونه اما برخی وقت ها این خیال پردازی ها میتونه چنان شدید بشه که تو کارآمدی ما یا انجام کارهامون مشکل درست کنه. تنهایی، نگرانی و... هم میتونن این حالت رو شدیدتر کنند.
والتر فیلم ما دچار همین خیال پردازیه. حالا چرا مهمه که این رو بدونید؟ چون اگه بدون دونستن این داده ها آغاز به دیدن فیلم کنید ممکنه به نظرتون مسخره و غیرواقعی برسه. گمان میکنم بهتر بود همین رو توی معرفی فیلم هم می نوشتن.
و دیدگاهم درباره ی فیلم:
من دیشب حال خوبی نداشتم و به دنبال بی خوابی همون ناخوشی تصمیم گرفتم یه فیلم ببینم و خب خدا رو سپاس که فیلم خوبی پیدا کردم.
تو این زمانه ای که فروش و جذابیت فیلم ها بسته به سکانس های جنسیه این فیلم خیلی پاک تره و این حال من رو خوب کرد. اگه بخواهید با خانواده ببینید هیچ صحنه ای به جز یه بوسه نداره.
داستان و روایتش رو دوست داشتم. شاید برخی جاهاش براتون پیشبینی پذیر باشه اما کلیشه ای نیست.
طنز خوبی داره و یکی دوجاش خیلی خوب من رو خندوند.
در پایان دیدن این فیلم رو پیشنهاد می کنم.