دانیل پمبرتن تلاش کرده موسیقی بیادماندنی از نوع ارکستر سنفنی بسازه و به نظرم در نوع خودش عالی شده و البته حالت تکرار شونده موسیقی این فیلم به موسیقی فیلم حاشیه اقیانوس آرام کار رامین دی‌جوادی شبیه شده با این حال هسته اصلی موسیقی این فیلم یادآور کارهای ونجلیس فقید هستش.
در بخش ابتدایی فیلم هم «دولف لاندگرن» که نقش «هی-من» را در همین فیلم (۱۹۸۷) بازی کرده بود حضوری افتخاری داشت (البته ظاهراً یکی از شخصیت‌هایی که چهره گریم شده داره هم ایشان نقشش را ایفا کرده)
شخصیت پردازی «هی-من» با بازی «نیکلاس گالیتزین» هم بسیار ضعیف هستش به ویژه آن دوره جوانی «هی-من» که در زمین می‌گذشته باید بهش بیشتر بها داده می‌شد زیرا تأثیر اجتماع انسان‌های زمینی بر او همان دلیل انتخاب او به عنوان فرد شایسته برای قهرمان شدن است با این حال تلاش نویسنده داستان این بوده که او را مانند «لوک اسکای واکر» از سری فیلم‌های جنگ‌های ستاره‌ای به گونه‌ای به تصویر بکشد که ابتدا جوانی خام به نظر آید که به تدریج به مردی پخته و همه فن حریف تبدیل می‌شود.

اگر داستان پردازی خوب با جزئیات کافی به داستان «اربابان جهان» اضافه بشود آنگاه در آینده شاهد سری فیلم‌هایی خواهیم بود که از خیلی فیلم‌های «کمیک مارول» و «کمیک دی سی» و حتی جنگ‌های ستاره‌ای پیشی بگیرد.

برگردان فارسی این فیلم خوب بود و مشکلات آمیختگی صدای صحنه با صدای دوبلرها خوب شده

در مجموع فیلم متوسط رو به ضعیفی بود که ظاهری جذاب و خوش ساخت داره

ترکیب نارنیا + کونان بربر + ریدیک