اگه جهت دهی خاص فیلم نبود و بی طرفانه به قضیه نگاه میکردی صرفا دعواهای کودکانه خانم دادستان با پدر وکیلش رو می‌دیدی که پدر هر چقدر سعی میکرد تجربیاتش رو منتقل کنه و منطقی راهو بهش نشون بده این دختر کوچولوی لجباز تو گوشش نمیرفت. تم فمنیستی فیلم و برداشت مسخره از عدالت تو کل فیلم موج میزنه.
فیلم علنا قبح زدایی از خیانت به شوهر بود و در لفافه هدف انتقام از یکی دیگه سعی کرده بود توجیح کنه.
هشدار اسپویل:
جالبه وقتی شوهر معلول هم راجب به خیانت زنش میفهمه فقط یک واکنش دو ثانیه ای تعجب نشون میده و بعد هیچی . خانم دادستان عدالت طلب هم معلوم میشه هر چی پیروزی داشته از محکوم کردن آدمای بی گناه بوده و در آخرین پرونده هم با وجودی که می‌فهمه چه خبره و طرف بی گناهه بازم طرف رو محکوم میکنه.