یه فیلم متوسط رو به پایین بود.
اصلا خوشم نیومد.

تو تعطیلات جان ویک سینمایی، کرید3، اواتار ، croocked lines of god و این فیلم رو دیدم و بنظرم این فیلم بهترینشون بود
croocked lines of god هم معمایی قشنگی بود

خیلی قشنک بود

بسیار زیاد از بازی لارا درن و هیو جکمن لذت بردم!!! نمیدونم چرا نمره منتقدین اینقدر کمه، و به نظرم در حقش بی انصافی شده. شاید به این خاطر بوده که فیلم تمام تقصیر رو داره به گردن والدین میندازه، که من هم موافقم و به نظر من پسره از نظر ژنتیکی مشکل داره، البته که جدایی والدین هم بی تاثیر نبوده ولی دیگه کاملا ثابت شده که افسردگی و تمایل به خودکشی ریشه در ژنها هم داره. ولی در کل باید بگم که فیلم تاثیرگذار و تامل برانگیزیه. حتما تماشا کنین.

این فیلم یک شاهکار به تمام معنا هست و ابعاد مختلف زندگی رو نشون میده، این فیلم حقش همچین امتیاز کمی نیست و حداقل ۸ باید باشه.
خیلی وقت بود همچین فیلم زیبایی ندیده بودم.

قشنگ بود. مثل فیلم قبلش پدر

هرچند پایانش هشدار امیز است اما به شدت ادم را افسرده می کند

این فیلم داستان پسری به اسم نیکلاس با بازی ذِن مک‌گراث هست که درگیر جدایی والدینش میشه،
رابطه پدرش با زن دیگه و اینکه پدرش یه پسر دیگه ایی هم داره که تلاش میکنه تا زندگی خودش رو بسازه.
با بدتر شدن وضعیت روانی نیکلاس، تصمیم میگیره که بره و با پدرش (پیتر با بازی هیو جکمن) و شریک زندگی جدیدش (بت با بازی ونسا کربی) زندگی بکنه که پیچیدگی زندگی رو برای همه اعضای خانواده بیشتر میکنه که پیامدهای این تصمیم منجر به مجموعه ای از حوادث دلخراش میشه.
در این فیام داستان از نظر احساسی تخلیه میشه.
بازی ذِن مک گراث در نقش نیکلاس تاثیرگذار هست. و هیو جکمن در نقش پدری که تلاش میکنه تا با اشتباهات گذشته‌اش کنار بیاد و سعی میکنه برای پسراش، همسر سابقش و شریک زندگیش کارهای درستی رو انجام بده، داستان فیلم گاهی وقتا کمی بیش از حد سنگین هست

چه عجب.خیلی دیر میزارین

کارگردان پدر (the father 2020) حالا با «پسر» پا به میدان گذاشته، جایی که به گفته ی خودش، نتونسته جلوی خودش رو بگیره تا دوباره با آنتونی هاپکینز بزرگ همکاری نکنه
قطعا فیلم معناگرا و ژرفی هست که از حالا میگم باید روند کند احتمالی رو تاب بیارید