بورینگ ترین و چرت ترین فیلمی که دیدم هیچ سر و تهی نداشت اما سکانس پایانیش قشنگ بود

اینکه فقط ۱۳ تا فیلم مونده که باعث بشه از لیست ۲۵۰ فیلم برتر بیاد بیرون عذابم میده!!!
جاش تو لیست قطعا بالاتره.

نسخه مرمت شده فیلم رو بتازگی دیدم ، این شاهکار یکی از دردناک‌ترین فیلم‌‌های سینما در مورد عشق از دست رفته است ، موسیقی بی‌نظیر اثر شیگرو اومه بایاشی و مایکل گالاسو همراه با اسلوموشن در سکانس ها... نقطه اوج و پایانی نجوا کردن راز در سوراخ ، اشک منو درآورد!

این فیلم واقعا عاشقانه ساخته شده .نمیدونم این عشق از طرف فیلمنامس ؟کارگردانه یا بازیگرا ولی هماهنگی عجیبی توش جریان داره انگار که تک تک اجزای فیلم با موسیقی قشنگش هر لحظه در حال رقصه .
لباسای بازیگر خانم که دقیقا یک مدل بودن با یقه ایستاده ولی با پارچه های مختلف و ست شده با گوشواره‌های متناسب با اون طرح پارچه و این اهمیت و سلیقه بکار رفته در این موضوع واقعا تا اخر فیلم نمیذاره ادم حوصلش سر بره .به ادم حس یه جوون عاشق رو میده که کنجکاوه ببینه کسی که عاشقشه چطوری میخواد خودشو نشون میده و چه لباسی رو انتخاب میکنه؟
انگار که هنرپیشه زن خودشو برای نگاه بیننده هر دفعه آراسته میکنه و در اون دقت وسواس گونه ای رو بکار میبره
هر لحظه که می گذشت تا سه ربع اول فیلم .دوس داشتم که ثانیه بعدشم همینطور بمونه
و در چند سکانس دلم میخواست جای یک طرف فرقی نداشت کدوم طرف ،این صمیمیت ممنوعه همراه با خودداری و همدردی بودم

این فیلم فوق العادست مخصوصا موسیقی درجه یک و البته نحوه روایت داستان

این فیلم جزو یه سه گانه اس لطفا کل اون سه گانه رو بذارید. فیلم های days of being wild و 2046

شاید شما بگویید کازابلانکا...
اما برای بنده هیچ فیلمی تا بحال از In the Mood for Love پرداخت زیباتری از عشق نداشته...
سکانس پایانی فیلم تا مدت ها در ذهنتان باقی میماند...
موسیقی هم که، ما را به تعالی رساند...
موفق باشید...